Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα επιστήμη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα επιστήμη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 24 Οκτωβρίου 2014

Νανόπουλος: Ζούμε σε δέκα διαστάσεις!!

Δεν υπάρχει μόνο ένα, αλλά πάρα πολλά σύμπαντα –συγκεκριμένα δέκα εις την πεντακοσιοστή και δεν αποκλείεται στο μέλλον να δημιουργούμε σύμπαντα στο εργαστήριο, ενώ δεν αντιλαμβανόμαστε ότι πιθανότατα ζούμε σε δέκα διαστάσεις. Αυτές είναι μερικές νέες επιστημονικές ιδέες που ανέπτυξε πρόσφατα με την ερευνητική του ομάδα ο Δημήτρης Νανόπουλος, διακεκριμένος καθηγητής Φυσικής του πανεπιστημίου του Τέξας A&M και τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, που μίλησε χθες στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών σχετικά με το πείραμα του CERN και την πειραματική διερεύνηση της ύπαρξης του Πολυσύμπαντος (multiverse).



Ειδικότερα, όπως αναφέρει ρεπορτάζ του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων, ο κ. Νανόπουλος εκτιμά, με βάση μαθηματικές εξισώσεις, ότι είναι δυνατό να υπάρχουν δέκα εις την πεντακοσιοστή σύμπαντα, σύμφωνα με τη θεωρία της Υπερσυμμετρίας (SUSY) και των Υπερχορδών, η οποία προβλέπει ότι, εκτός από τις γνωστές τέσσερις «μεγάλες» διαστάσεις -τρεις του χώρου (μήκος, πλάτος, ύψος) και ο χρόνος- υπάρχουν ακόμα έξι ή επτά, που βρίσκονται «διπλωμένες» σε τρομερά μικρό χώρο, ανεβάζοντας σε 10 ή 11 τον συνολικό αριθμό των διαστάσεων. «Ζούμε σε δέκα διαστάσεις, αλλά δεν το αντιλαμβανόμαστε», είπε χαρακτηριστικά.

Η θεωρία του πολυσύμπαντος ή των πολλών παράλληλων συμπάντων έχει διάφορες εκδοχές, μια από τις οποίες προωθεί σθεναρά ο κ. Νανόπουλος, ο οποίος τόνισε όμως ότι μια τέτοια θεωρία έχει νόημα μόνο αν καταστεί δυνατό να αποδειχτεί πειραματικά και σε αυτό μπορεί να βοηθήσει ο Μεγάλος Επιταχυντής Αδρονίων του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Πυρηνικών Ερευνών (CERN).

Όπως υποστηρίζει ο Έλληνας φυσικός, κάθε επιμέρους σύμπαν (μεταξύ αυτών το δικό μας) μέσα σε αυτό το πολυσύμπαν μπορεί να έχει τους δικούς του ξεχωριστούς φυσικούς νόμους, που ισχύουν μόνο σε αυτό, ενώ στα άλλα σύμπαντα οι νόμοι που τα διέπουν, μπορεί να είναι αφάνταστα διαφορετικοί ή και σχετικά παρόμοιοι, έχουν όμως οπωσδήποτε ως κοινό παρονομαστή τη βαρύτητα. Το ένα σύμπαν «γεννάει» το άλλο, μέσα σε μια αέναη διαδικασία παραγωγής συμπάντων, η οποία, όπως είπε, καταργεί την έννοια της αρχής και του τέλους του χρόνου.

Τα άλλα σύμπαντα, τα οποία χαρακτήρισε φυσαλίδες της πραγματικότητας» που απαρτίζουν το πολυσύμπαν, είναι δυνατό να βρίσκονται πολύ κοντά μεταξύ τους αλλά δεν μπορούν να επικοινωνήσουν. Δεν απέκλεισε όμως ότι είναι πιθανώς δυνατό να γίνει μετάβαση από το ένα σύμπαν στο άλλο. Όλα τα σύμπαντα με τους ιδιαίτερους νόμους τους προκύπτουν κατά βάση από μόνα τους, σαν μια «τοπική μετάλλαξη» του χώρου σε ένα προϋπάρχον σύμπαν. Ο κ. Νανόπουλος δεν απέκλεισε μάλιστα ως σενάρια επιστημονικής φαντασίας τολμηρές υποθέσεις ότι κάποια σύμπαντα θα μπορούσαν π.χ. να αποτελούν δημιούργημα ενός «χάκερ» σε κάποιο άλλο σύμπαν. Επεσήμανε ότι, αν τελικά αποδειχτεί η θεωρία του πολυσύμπαντος, τότε «θα καταλαβαίνουμε τον μηχανισμό παραγωγής συμπάντων», οπότε, όσο κι αν ακούγεται εξωφρενικό, «είναι πιθανό στο μέλλον να δημιουργηθεί ένα σύμπαν στο εργαστήριο».

Ακόμα, ανέφερε ότι δεν αποκλείεται το σύμπαν που ζούμε τώρα, να δημιουργηθεί ξανά ακριβώς το ίδιο στο μέλλον, ενώ το τωρινό σύμπαν μας θα μπορούσε να είναι το νιοστό από το παρελθόν, να έχει δηλαδή ήδη προϋπάρξει πολλές φορές. Ωστόσο, κατέστησε σαφές ότι είναι νωρίς ακόμα για να επιβεβαιωθούν τέτοιες υποθέσεις, πρόσθεσε όμως ότι τελικά αποτελούν λογικές συνέπειες της ευρύτερης θεωρίας του πολυσύμπαντος, που θα έπρεπε κανείς να ακολουθήσει και να διερευνήσει.

Σύμφωνα με τον ίδιο, το σύμπαν που βλέπουμε (της ορατής ύλης) και το οποίο έχει ηλικία 13,7 δισεκατομμυρίων ετών, δεν είναι παρά το 4%, καθώς το υπόλοιπο είναι αόρατο, αποτελούμενο κατά 23% από «σκοτεινή ύλη» και 73% από «σκοτεινή ενέργεια». Υπολογίζεται ότι μόνο στο δικό μας σύμπαν υπάρχουν περίπου 100 δισεκατομμύρια γαλαξίες και κάθε ένας από αυτούς έχει περίπου 100 δισεκατομμύρια ήλιους, γύρω από τους οποίους περιφέρεται ένας τεράστιος αριθμός πλανητών. Ο κ. Νανόπουλος είπε ακόμα ότι ο ήλιος κάποτε θα «σβήσει», όμως το σύμπαν μας, που συνεχώς διαστέλλεται, είναι «ανοιχτό», συνεπώς ποτέ δεν θα «πεθάνει», ενώ είναι πιθανό να κάνει «μετάβαση» σε ένα άλλο σύμπαν-φυσαλίδα.

Επιτιθέμενος στους υπέρμαχους της «ανθρωπικής Αρχής» (που λένε ότι το σύμπαν είναι "κομμένο και ραμμένο" στα μέτρα των ανθρώπων), αντέτεινε ότι «δεν του καίγεται καρφάκι του σύμπαντος για εμάς», ενώ χαρακτήρισε τη θεωρία του πολυσύμπαντος «το τελευταίο καρφί στο φέρετρο της τελεολογίας». Απαντώντας σε σχετική ερώτηση, διευκρίνισε ότι δεν έχει χάσει το νόημα της η αναζήτηση μιας «ενοποιημένης θεωρίας του παντός» στην Φυσική, όμως δεν θα αφορά παρά μια λύση μοναδική για το δικό μας σύμπαν και τίποτε περισσότερο.

Απαντώντας σχετικά με τις φιλοσοφικές προεκτάσεις της θεωρίας του πολυσύμπαντος, είπε ότι παραπέμπει σε «ένα νέο Διαφωτισμό» που ανοίγει νέους δρόμους για την ανθρωπότητα, ενώ αρνήθηκε ότι υπάρχουν φραγμοί και όρια στις δυνατότητες του ανθρώπινου νου να συλλάβει την πραγματικότητα του σύμπαντος, εκτός από τα αναπόφευκτα ποσοτικά όρια στη συσσώρευση γνώσης στο μυαλό του ανθρώπου. Όμως γι' αυτό, όπως είπε, υπάρχουν οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές ως συμπαραστάτες μας, ενώ στο μέλλον η σχέση τους με τους ανθρώπους θα μπορούσε να γίνει ακόμα πιο στενή. Αρνήθηκε επίσης ότι συσσωρεύοντας ολοένα περισσότερες γνώσεις, οι άνθρωποι χάνουν τη σοφία τους. Παράλληλα, συμφώνησε με τις εκτιμήσεις άλλων επιστημόνων ότι η Γη αργά ή γρήγορα «δύσκολα θα αντέξει» στα προβλήματά της, γι' αυτό είναι ανάγκη να προετοιμαστεί η μετοίκηση της ανθρωπότητας σε άλλους πλανήτες.

Όσον αφορά στον CERN, δήλωσε ότι πλέον «δουλεύει ρολόι», αν και οι φυσικοί που αναλύουν τις συγκρούσεις των σωματιδίων, είναι αναγκασμένοι «να ψάχνουν ψύλλους στα άχυρα». Πάντως, σε προηγούμενη ομιλία του στην Αθήνα, είχε δηλώσει ότι αν τελικά τα πειράματα του CERN δεν φέρουν τα αναμενόμενα αποτελέσματα, αποτυγχάνοντας να βρουν νέα σωματίδια και να επιβεβαιώσουν πειραματικά την υπερσυμμετρία, τότε «αυτό θα αποτελέσει ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα για τη Φυσική, θα προκαλέσει μια μεγάλη κρίση», καθώς θα σημαίνει, όπως είχε πει χαρακτηριστικά, ότι «πήραμε λάθος δρόμο».

Τέλος, αναφερόμενος σε πρόσφατο δημοσίευμα του περιοδικού «Nature», που θεωρεί πιθανή την κατάρρευση της θεωρίας της υπερσυμμετρίας, επειδή τα μέχρι τώρα αποτελέσματα των πειραμάτων του CERN δεν την επιβεβαιώνουν, ο έλληνας φυσικός χαρακτήρισε υπερβολική και πρόωρη μια τέτοια εκτίμηση.

http://tvxs.gr/
www.anexigita.com


Δημοσιεύτηκε στις κατηγορίες

Πέμπτη 14 Αυγούστου 2014

Η Γη έκανε τη Σελήνη… λεμόνι

Λύθηκε το μυστήριο γύρω από το σχήμα του φεγγαριού

Η Γη έκανε τη Σελήνη… λεμόνι
Οι δυνάμεις της Γης μετέτρεψαν τη Σελήνη σε λεμόνι

Σαντα Κρουζ, Καλιφόρνια
Για μεγάλο χρονικό διάστημα οι επιστήμονες αναζητούσαν την αιτία για το ολίγον επίμηκες σχήμα της Σελήνης που όπως λένε πολλοί θυμίζει… λεμόνι. Ομάδα ερευνητών με επικεφαλής επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια Σάντα Κρουζ υποστηρίζουν ότι βρήκαν την απάντηση στο μυστήριο.


Ο συνδυασμός

Η Σελήνη σύμφωνα με τη κρατούσα θεωρία δημιουργήθηκε όταν ένα διαστημικό σώμα μεγέθους περίπου όσο ο πλανήτης Αρης έπεσε πάνω στη Γη πριν από περίπου τέσσερα δισ. έτη. Η κολοσσιαία σύγκρουση εκτόξευσε τεράστιες ποσότητες υλικών στο Διάστημα μέρος των οποίων τέθηκαν σε τροχιά γύρω από τη Γη και προοδευτικά συγκολλήθηκαν δημιουργώντας τον φυσικό μας δορυφόρο.

διάβασε περισσότερα
www.anexigita.com


Δημοσιεύτηκε στις κατηγορίες ,

Σάββατο 14 Ιουνίου 2014

Tεράστιοι «ωκεανοί» στα βάθη της Γης!



Υπάρχει πάρα πολύ νερό βαθιά κάτω από τα πόδια μας, αν και όχι στις γνώριμες μορφές του (υγρό νερό, πάγος, υδρατμοί), αλλά το θέμα είναι πώς το φτάνει κανείς.
 Μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι στα βάθη της Γης, στο στρώμα του μανδύα που βρίσκεται ανάμεσα στον φλοιό και στον πυρήνα, υπάρχουν τεράστια αποθέματα νερού, πιθανώς τριπλάσια από τον συνολικό όγκο νερού που διαθέτουν όλοι μαζί οι ωκεανοί στην επιφάνεια του πλανήτη μας.

Αυτό το «ρεζερβουάρ» του νερού, που φαίνεται διαχρονικά σταθερό, βρίσκεται σε βάθος έως 700 χιλιομέτρων κάτω από την επιφάνεια, στην ενδιάμεση ζώνη ανάμεσα στον ανώτερο και στον κατώτερο μανδύα.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι το νερό βρίσκεται «κλειδωμένο» (μοριακά παγιδευμένο) μέσα σε γαλαζωπά πετρώματα, τους ρινγκουδίτες. Πρόκειται για ένα σχετικά σπάνιο πέτρωμα με κρυσταλλική δομή, που σχηματίζεται από ολιβίνη κάτω από πολύ υψηλές πιέσεις και θερμοκρασίες.



Η ύπαρξη τόσο μεγάλων ποσοτήτων υπόγειου νερού, ρίχνει πιθανώς νέο φως στον αέναο υδρολογικό κύκλο της Γης, στην προέλευση των θαλασσών και στο γιατί οι ωκεανοί έχουν λίγο-πολύ διατηρήσει το μέγεθός τους εδώ και εκατομμύρια χρόνια. Μερικοί γεωλόγοι πιστεύουν ότι το νερό έφτασε στη Γη εξ ουρανού, από παγωμένους κομήτες που έπεσαν στον πλανήτη μας.

Όμως η νέα ανακάλυψη ενισχύει μια εναλλακτική πιθανότητα, να «αναδύθηκαν» σταδιακά οι ωκεανοί από τα έγκατα της πρώιμης Γης, χάρη και στη συνεχή ανακύκλωση των τεκτονικών πλακών. «Οι ενδείξεις είναι καλές ότι το νερό της Γης προήλθε από το εσωτερικό της», δήλωσε ο Τζέικομπσεν.
www.anexigita.com



Αντέγραψε το άρθρο αυτό. Κάνε κλικ στο κουμπί για να επιλέξεις τον κώδικα και μετά δεξί κλικ και αντιγραφή.



Δημοσιεύτηκε στις κατηγορίες ,

Τρίτη 27 Μαΐου 2014

Ρώσοι επιστήμονες που δεν πέθαναν στο Τσέρνομπιλ φτιάχνουν ναό του Απόλλωνα στη Γαύδο – Βρίσκονται εκεί 17 χρόνια [βίντεο] Πηγή: Ρώσοι επιστήμονες που δεν πέθαναν στο Τσέρνομπιλ φτιάχνουν ναό του Απόλλωνα στη Γαύδο – Βρίσκονται εκεί 17 χρόνια [βίντεο]

Ρώσοι επιστήμονες που δεν πέθαναν στο Τσέρνομπιλ φτιάχνουν ναό του Απόλλωνα στη Γαύδο – Βρίσκονται εκεί 17 χρόνια [βίντεο]
Προσθήκη λεζάντας

Έχουν περάσει 17 χρόνια από τότε που μία ομάδα Σοβιετικών επιστημόνων (ένας από τους οποίους εργαζόταν στο εργοστάσιο του Τσερνόμπιλ) εγκαταστάθηκαν στη Γαύδο, για να αναζητήσουν εκεί, στο νοτιότερο σημείο της Ευρώπης, το νόημα της ζωής μέσω της φιλοσοφίας και ενός κοινοβιακού τρόπου ζωής.

Δημοσιογράφοι της Popaganda ταξίδεψαν μέχρι εκεί για να τους συναντήσουν. Πολλά από αυτά που τους είπαν φαντάζουν ολίγον τι περίεργα. «Η επιστήμη είναι περισσότερο θρησκεία και από τις θρησκείες. Και που μας έχει πάει αυτό; Υπάρχουν τόσα λάθη της επιστήμης που ο κόσμος τα πιστεύει ως σωστά».

«Ο άνθρωπος είναι λέρα. Δεν του φτάνει τίποτα, θέλει μόνο να αρπάζει, να έχει όλο και περισσότερα. Είναι μόνος του και κυνηγάει. Η δική μας απασχόληση, λοιπόν, είναι να ψάχνουμε να βρούμε ένα δρόμο προς κάτι άλλο. Είναι τεράστιο θέμα. Η φιλοσοφία γεννήθηκε στη χώρα που τώρα ονομάζεται Ελλάδα. Δεν ξέρω αν προσβάλλουμε με αυτά που λέμε, αλλά Έλληνας με ταυτότητα και Έλληνας στην ουσία, δε συμπίπτουν. Ο Πυθαγόρας, όμως, που ήταν Έλληνας, ήταν ο πιο σπουδαίος φιλόσοφος. Εμείς, λοιπόν, ερευνώντας όλο αυτό λέμε ότι η Ελλάδα είναι πατρίδα της φιλοσοφίας. Και ήρθαμε εδώ θέλοντας να σμίξουμε με τους κληρονόμους αυτής της σκέψης». 



http://www.iefimerida.gr/
www.anexigita.com



Αντέγραψε το άρθρο αυτό. Κάνε κλικ στο κουμπί για να επιλέξεις τον κώδικα και μετά δεξί κλικ και αντιγραφή.



Δημοσιεύτηκε στις κατηγορίες , , , ,

Σάββατο 26 Απριλίου 2014

Φινλανδοί επιστήμονες πέτυχαν την τηλεκίνηση σε πείραμα



Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Γιβασκίλα παρουσίασαν στο κοινό μια τεχνολογία που μας επιτρέπει να μετακινήσουμε αντικείμενα στην οθόνη μόνο η δύναμη της σκέψης. Αυτό αναφέρθηκε από στο τηλεοπτικό κανάλι "YLE".


"Στον εγκέφαλο, οι νευρώνες εκπέμπουν ηλεκτρικά ερεθίσματα στεγαζόμενα στο ανθρώπινο κεφάλι κι ένας ειδικός αισθητήρας συλλέγει αυτές τις παρορμήσεις". Είπε ο επιστήμονας Jarno Mikkonen από το Πανεπιστήμιο του Jyväskylä. "Μετά από αυτό", είπε, "ο υπολογιστής προσπαθεί να εντοπίσει ακριβώς που έλαβε το σήμα και στη συνέχεια να καθορίσει ποια κατεύθυνση του ζητήθηκε να μετακινήσετε ένα αντικείμενο στην οθόνη"

"Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, ο υπολογιστής και οι άνθρωποι μαθαίνουν να συνεργάζονται, με τη χρήση του δημιουργηθέντος προγράμματος", δήλωσε ο ερευνητής. 

"Έπρεπε να δουλέψω σκληρά για να μετακινήσω το τετράγωνο στην οθόνη", δήλωσε ο Jani Ikyaheymonen φοιτητής που συμμετείχε στο πείραμα. "Η ψυχική προσπάθεια που χρειάστηκα να κάνω, είναι σχεδόν συγκρίσιμη με την φυσική".

Με αυτή την εμπειρία, ήταν αρχικά δύσπιστος, δηλαδή ότι θα γινόταν ακόμα και μια μικρή κίνηση του κέρσορα στην οθόνη, πράγμα που συνέβη μπροστά στα μάτια του τελικά και προκάλεσε θύελλα συναισθημάτων. "Νόμιζα ότι αυτά τα πράγματα συμβαίνουν μόνο στις ταινίες" είπε ο Ikyaheymonen.

Μετάφραση-Επιμέλεια-Απόδοση στα Ελληνικά ΑΟΡΑΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ
Πηγές:
  1. YLE
  2. ИТАР-ТАСС
http://aorata-gegonota.blogspot.gr/
www.anexigita.com

Αντέγραψε το άρθρο αυτό. Κάνε κλικ στο κουμπί για να επιλέξεις τον κώδικα και μετά δεξί κλικ και αντιγραφή.



Δημοσιεύτηκε στις κατηγορίες

Παρασκευή 14 Φεβρουαρίου 2014

'Eτοιμος ο πρώτος χάρτης του γιγάντιου δορυφόρου Γανυμήδη!


Ο Γανυμήδης,το μεγαλύτερο φεγγάρι του Ηλιακού μας συστήματος


γράφει ο ανεξήγητος παράξενος
Αμερικανοί ολοκλήρωσαν τον πρώτο γεωλογικό χάρτη του Γανυμήδη,του μεγαλύτερου δορυφόρου του Δία αλλά και όλου του ηλιακού μας συστήματος.


Ο χάρτης φτιάχτηκε με βάση στοιχεία που συγκέντρωσαν δύο σκάφη στο παρελθόν ,το Βόγιατζερ και το Γκαλιλέο.

Ο Γανυμήδης παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον για την επιστήμη.Είναι εξολοκλήρου καλυμμένος από ένα χοντρό στρώμα πάγου νερού πάχους 200 χιλιομέτρων!Και αυτό δεν είναι όλο.www.anexigita.comΚάτω από τον πάγο πιστεύεται ότι υπάρχει ένας ωκεανός αλμυρού νερού!

Η ατμόσφαιρά του περιέχει οξυγόνο που ελευθερώνεται από τον πάγο,ενώ υπάρχει και μαγνητικό πεδίο το οποίο μάλιστα είναι αρκετά ισχυρό.Ο πυρήνας του Γανυμήδη πιστεύεται ότι είναι παρόμοιος www.anexigita.com με αυτόν της Γης από υγρό σίδηρο.

Ο Γανυμήδης είναι ο μεγαλύτερος δορυφόρος του ηλιακού μας συστήματος και ξεπερνάει λίγο σε μέγεθος τον πλανήτη Ερμή.www.anexigita.com

Όλα αυτά τα στοιχεία,ο ωκεανός,το οξυγόνο,το μαγνητικό πεδίο ευνοούν τη ζωή σε μικροβιακό επίπεδο.

Δεν μένει παρά να εξακριβωθεί αυτό στο μέλλον.Ο νέος χάρτης θα είναι μια μεγάλη βοήθεια στους επιστήμονες.

www.anexigita.com


Δημοσιεύτηκε στις κατηγορίες , , ,

Κυριακή 9 Φεβρουαρίου 2014

Κότες με ψεύτικες ουρές παριστάνουν τους δεινόσαυρους


Κότες με ψεύτικες ουρές παριστάνουν τους δεινόσαυρους



Ο «δεινοκοτόσαυρος» περπατά χρησιμοποιώντας περισσότερο τους μηρούς και λιγότερο τα γόνατα (Πηγή: Bruno Grossi et al. / PloS)  

Σαντιάγο
Πώς άραγε περπατούσαν οι δεινόσαυροι; Για να δώσουν μια απάντηση, ερευνητές στη Χιλή επινόησαν μια ανορθόδοξη πειραματική τεχνική: κοτόπουλα που έχουν στερεωμένα στην ουρά κάτι που μοιάζει με βεντούζα για το ξεβούλωμα της τουαλέτας.

Δεδομένου ότι τα σύγχρονα πουλιά κατάγονται από δίποδους δεινόσαυρους, οι δύο ομάδες ζώων μοιράζονται αρκετά ανατομικά χαρακτηριστικά -όπως για παράδειγμα κούφια οστά που μειώνουν το βάρος.


Για να μελετήσουν το πώς περπατούσαν οι δεινόσαυροι, οι οποίοι είχαν γενικά βαρύτερες ουρές από τα σημερινά πτηνά, οι ερευνητές μεγάλωσαν 12 κοτόπουλα από την δεύτερη ημέρα μετά την εκκόλαψη μέχρι την ενηλικίωσή τους. Τέσσερα από τα κοτόπουλα μεγάλωσαν με «τεχνητές ουρές», αποτελούμενες από μια ξύλινη ράβδο που στερεωνόταν στην ουρά με πηλό μοντελισμού, και αλλαζόταν κάθε πέντε μέρες καθώς το κοτόπουλο μεγάλωσε.

Οι ενήλικοι «δεινοκοτόσαυροι» πράγματι περπατούσαν ελαφρώς διαφορετικά σε σχέση τα κοτόπουλα των δύο άλλων ομάδων, τα οποία είτε είχαν μεγαλώσει χωρίς ψεύτικη ουρά, είτε είχαν μεγαλώσει με μικρά βαράκια στην πλάτη.

Τα κοτόπουλα με τις ψεύτικες ουρές, στα οποία το κέντρο βάρους ήταν μετατοπισμένο ελαφρώς προς τα πίσω, παρουσίαζαν χαρακτηριστικά της κίνησης των δεινόσαυρων: οι κινήσεις του ποδιού ελέγχονταν περισσότερο από τους μυς του μηρού παρά από τους μυς του γονάτου, ενώ το μηριαίο οστό έτεινε να βρίσκεται σε πιο κατακόρυφη στάση κατά την ανάπαυση.


Τα κοτόπουλα χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες: χωρίς παρέμβαση, με βαράκια στην πλάτη ή με τεχνητές ουρές (Bruno Grossi et al. / PLoS)

Το συμπέρασμα της μελέτης στο Πανεπιστήμιο της Χιλής είναι ότι «τα σύγχρονα πτηνά μπορούν δυνητικά να αξιοποιηθούν προκειμένου να προσφέρουν σημαντικά στοιχεία για μέχρι σήμερα ανεξερεύνητες πλευρές της δίποδης κίνησης στα θηρόποδα πλην των πτηνών». Τα αποτελέσματαδημοσιεύονται στην επιθεώρηση PLoS ONE.

Παραμένει ασαφές τι απέγιναν τα ταλαίπωρα πειραματόζωα, αν και οι ερευνητές διαβεβαιώνουν ότι έλαβαν άδεια από την επιτροπή βιοηθικής του πανεπιστημίου. Τα κοτόπουλα, λένε, δεν παρουσίασαν σημάδια στρες και δεν έδειξαν να ενοχλούνται.
Newsroom ΔΟΛ

www.anexigita.com


Δημοσιεύτηκε στις κατηγορίες , ,

Κυριακή 1 Δεκεμβρίου 2013

Κορυφαίος γενετιστής:'Ο άνθρωπος είναι αποτέλεσμα διασταύρωσης γουρουνιού με χιμπατζή!'



Το ανθρώπινο είδος ξεκίνησε ως υβρίδιο,όταν ένας αρσενικός χοίρος ζευγάρωσε με έναν θηλυκό χιμπατζή'.Αυτό ισχυρίζεται ... κορυφαίος γενετιστής .π Γιουτζίν Μακάρθι.

Το εντυπωσιακό στην υπόθεση δεν είναι μόνο ο ισχυρισμός αυτό άλλα ο Μακάρθι δεν είναι κάποιος τυχάρπαστος γενετιστής που δεν τον ξέρει κανένας.www.anexigita.com Είναι παγκοσμίως γνωστός και κορυφή στην τομέα του,την υβριδοποίηση ζώων!Εργάζεται στο Πανεπιστήμιο της Τζόρτζια στις ΗΠΑ.

Όπως επισημαίνει ο ίδιος επισημαίνει, ενώ οι άνθρωποι έχουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά με τους χιμπατζήδες, έχουν επίσης ένα μεγάλο αριθμό διακριτικών χαρακτηριστικών που δεν βρεθεί σε κανένα άλλο πρωτεύον θηλαστικό.

Συνεζίζει λέγοντας ότι ότι τα αποκλίνοντα χαρακτηριστικά είναι πιθανότατα το αποτέλεσμα υβριδικής προέλευσης σε κάποιο σημείο πολύ πίσω στην ανθρώπινη εξελικτική ιστορία.
Και δεν μένει www.anexigita.com μόνο εκεί αλλά το πάει ακόμα παραπέρα το θέμα:

"Υπάρχει ένα ζώο που έχει όλα τα χαρακτηριστικά που διακρίνουν τον άνθρωπο από τα πρωτεύοντα ξαδέρφια μας στο ζωικό βασίλειο΄.www.anexigita.com

«Ποιό είναι αυτό το άλλο ζώο που έχει όλα αυτά τα χαρακτηριστικά; ρωτάει ρητορικά. «Η απάντηση είναι το Sus scrofa, ή αλλιώς το κοινό γουρούνι!!!

Ο Δρ McCarthy αναπτύσσει την εκπληκτική υπόθεσή του σε ένα άρθρο στο Macroevolution.net, www.anexigita.comμια ιστοσελίδα που επιμελείταιο ίδιος. Σπεύδει να επισημάνει ότι πρόκειται για απλή υπόθεση, αλλά παρουσιάζει αδιάσειστα στοιχεία που να το υποστηρίζουν.

Η επιστήμη μέχρι θεωρεί ότι ο πίθηκος είναι ο κοντινότερος συγγενής του ανθρώπου.Σύμφωνα όμως με το Μακάρθι τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά ,όπως το άτριχο δέρμα,το υποδόριο λίπος,τα ανοιχτά μάτια και η μύτη που προεξέχει είναι αδιαμφισβήτα χαρακτηριστικά χοίρων!Επιπλέον υπάρχει ένας αριθμός εσωτερικών ,όχι και τόσο εμφανών διαφορών αλλά εξίσου ανεξήγητων.Έτσι εξηγείται και το γεγονός,κατά τον Μακάρθι πάντα,ότι ιστοί δέρματος και οι βαλβίδες της καρδιάς των γουρουνιών μπορεί να μεταμοσχευθούν στον άνθρωπο χωρίς να απορρίπτονται από τον οργανισμό του.


Ο γόνος της διασταύρωσης του γουρουνιού με τη χιμπατζίνα ,ζούσε ανάμεσα σε χιμπατζήδες με τους οποίους και ζευγάρωσε.Με το πέρασμα των γενεών τα πλάσματα αυτά έμοιζαν όλο και περισσότερο με χιμπατζήδες χάνοντας τα γουρουνίσια χαρακτηριστικά τους.Όχι όλα όμως.

Η πεποίθηση ότι τα υβρίδια δεν μπορούν να ζευγαρώσουν είναι εσφαλμένη.Σε κάποιες περιπτώσεις υπάρχουν υβρίδια ικανά να ζευγαρώσουν και με τα δύο είδη που ανήκουν οι γονείς τους.Με το πέρασμα των γενεών τα γονίδια αναπαραγωγής των υβριδίων γίνονται δυνατά και η αναπαραγωγή συνεχίζεται κανονικά.

Η επαναστατική θεωρία του δεν πέρασε βέβαια χωρίς σφοδρές αντιδράσεις από γενετιστές,υποστηρικτές της εξέλιξης.Σύμφωνα με αυτούς ,οι χοίροι και οι χιμπατζήδες διαφοροποιήθηκαν μεταξύ τους σαν οργανισμοί 80 εκατομμύρια χρόνια πριν,κάτι που καθιστά τη διασταύρωσή τους αδύνατη.

Κάποιοι έφτασαν στο σημείο να που ότι ο Μακάρθι δεν έχει παρά να δοκιμάσει τη θεωρία του μόνος του,ζευγαρώνοντας με ένα γουρούνι και να δει τί θα βγεί.

Ο Μακάρθι συνάντησε μεγάλες δυσκολίες στο εκδόσει τη θεωρία του σε βιβλίο σε κάποιο εκδοτικό οίκο,γι αυτό την αναπτύσσει στην ιστοσελίδα του.
www.anexigita.com


Δημοσιεύτηκε στις κατηγορίες ,

Κυριακή 13 Οκτωβρίου 2013

Βρέχει διαμάντια στον Δία και τον Κρόνο!

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ αλλα... βρεχει διαμαντια σε Δια και Κρονο!!!
Αν ταξιδέψετε στον Δία ή τον Κρόνο, καλύτερα να πάρετε μαζί σας απόχη αντί για ομπρέλα: Σωματίδια κάπνας που σχηματίζονται ψηλά στις ατμόσφαιρες των δύο γιγάντιων πλανητών δεν αποκλείεται να μετατρέπονται σε διαμάντια, τα οποία πέφτουν ως βροχή, εκτιμούν Αμερικανοί ερευνητές. Άλλοι συνάδελφοί τους, όμως, δεν φαίνονται θαμπωμένοι από την υποθετική χλιδή.
Κοσμικά διαμάντια
Ο άνθρακας είναι γνωστό ότι μετατρέπεται σε διαμάντι σε συνθήκες ακραίας πίεσης και υψηλής θερμοκρασίας, όπως για παράδειγμα στο εσωτερικό της Γης.
Σύμφωνα μάλιστα με προηγούμενες θεωρητικές μελέτες, γιγάντια διαμάντια ίσως κρύβονται στις καρδιές μακρινών πλανητών ή ακόμα και στους πυρήνες νεκρών άστρων.
Τέτοια κοσμικά διαμάντια δεν αποκλείεται όμως να κρύβονται και στο Ηλιακό Σύστημα, και συγκεκριμένα στις παχιές ατμόσφαιρες του Ποσειδώνα και του Ουρανού, όπως έχουν προτείνει ορισμένοι ερευνητές.
Η νέα μελέτη αφήνει τώρα ανοιχτό το ενδεχόμενο να βρέχει διαμάντια και στον Άρη και τον Δία, τους δύο μεγαλύτερους πλανήτες της γειτονιάς μας. Ερευνητές της αμερικανικής εταιρείας California Specialty Engineering και του Πανεπιστημίου του Ουισκόνσιν στο Μάντισον παρουσίασαν τις εκτιμήσεις τους σε συνέδριο της Αμερικανικής Αστρονομικής Εταιρείας στο Ντένβερ του Κολοράντο.
Συνδυάζοντας τα νεότερα δεδομένα για τη συμπεριφορά του άνθρακα σε συνθήκες υψηλής πίεσης και θερμοκρασίας με τα τελευταία μοντέλα για τις ατμόσφαιρες των γιγάντιων πλανητών, η ερευνητική ομάδα παρουσίασε ένα σαφές σενάριο για τη βροχή διαμαντιών.
Πολύτιμη βροχή
Όλα αρχίζουν όταν μόρια μεθανίου ψηλά στην ατμόσφαιρα διασπώνται από κεραυνούς και δίνουν άτομα άνθρακα, τα οποία ενώνονται και δίνουν σωματίδια αιθάλης (καπνιάς). Η αιθάλη βυθίζεται σε κατώτερα, θερμότερα στρώματα της ατμόσφαιρας όπου συμπιέζεται και μετατρέπεται πρώτα σε γραφίτη και τελικά σε διαμάντια.
Τα διαμάντια συνεχίζουν το ταξίδι τους όλο και πιο βαθιά στην ατμόσφαιρα, μέχρι που η θερμοκρασία φτάνει τους 8.000 βαθμούς Κελσίου και κυριολεκτικά τα λιώνει.
Στην περίπτωση του Κρόνου, τα διαμάντια εκτιμάται ότι σχηματίζονται σε βάθος 6.000 χιλιομέτρων μέσα στην ατμόσφαιρα και πέφτουν ως βροχή για ακόμα 30.000 χιλιόμετρα.
Η ερευνητική ομάδα εκτιμά ότι ο πλανήτης διαθέτει γύρω στους 10 εκατομμύρια τόνους διαμαντιών σε διάφορα μεγέθη, από ένα χιλιοστό μέχρι 10 εκατοστά.
Οι αντιρρήσεις
Οι εκτιμήσεις, όμως, δεν βρίσκουν σύμφωνους άλλους επιστήμονες. Το γεγονός ότι τα διαμάντια μπορούν θεωρητικά να σχηματίζονται στις ατμόσφαιρες του Δία και του Κρόνου δεν σημαίνει απαραίτητα ότι αυτό συμβαίνει στην πραγματικότητα, σχολίασε στο «New Scientist» ο Λούκα Γκιρινγκέλι του Ινστιτούτου «Φριτς Χάμπερ» στη Γερμανία, ο οποίος έχει επίσης αμφισβητήσει τα διαμάντια του Ουρανού και του Ποσειδώνα.
Εξίσου επιφυλακτικός είναι ο Ντέιβιντ Στίβενσον του Ινστιτούτου Τεχνολογίας στην Καλιφόρνια, ο οποίος επισήμανε στο Nature.com ότι το μεθάνιο αντιστοιχεί μόλις στο 0,2 έως 0,5% των ατμοσφαιρών του Δία και του Κρόνου αντίστοιχα. Και, επειδή ο άνθρακας της ατμόσφαιρας είναι πολύ αραιός, τα σωματίδια αιθάλης θα διαλύονταν αμέσως μετά τον σχηματισμό τους, πριν μετατραπούν σε διαμάντια.
www.anexigita.com


Δημοσιεύτηκε στις κατηγορίες , , ,

Τρίτη 17 Σεπτεμβρίου 2013

Ο Ελληνας που αποκρυπτογραφεί τα μυστικά των γονιδίων

o-ellinas-pou-apokryptografei-ta-mystika-ton-gonidion-1-315x236
Ο επιφανής καθηγητής Γενετικής του Πανεπιστημίου της Γενεύης που "λύνει" το γρίφο των γενετικών διαφορών μεταξύ των ανθρώπων – Ο άνθρωπος που ψάχνει τις απαντήσεις για την κατανόηση ασθενειών όπως ο διαβήτης και οι καρδιοπάθειες

Από το 1997 ο Εμμανουήλ Δερμιτζάκης μελετά τα μυστικά του γονιδιώματος, στο οποίο την τελευταία δεκαετία έχει εστιαστεί η έρευνα για τα αίτια εμφάνισης διαφόρων ασθενειών, ώστε να βρεθούν και αποτελεσματικοί τρόποι αντιμετώπισης. Σήμερα, από τη θέση του ως καθηγητής Γενετικής στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης ασχολείται εντατικά μέσω ερευνητικών προγραμμάτων με την κατανόηση της ποικιλομορφίας του ανθρώπινου γονιδιώματος. Επίσης συνεργάζεται με το Ιατροβιολογικό Ιδρυμα Ερευνών της Ακαδημίας Αθηνών.

Επικεφαλής της ομάδας των ευρωπαίων επιστημόνων που δημοσίευσαν σήμερα στο Nature τα αποτελέσματα της μεγαλύτερης έρευνας για γενετικά αίτια των διαφορών μεταξύ των ανθρώπων, τονίζει πως «με τα νέα αυτά δεδομένα δίνεται καινούργια ώθηση στη μελέτη συχνών ασθενειών όπως ο διαβήτης και οι καρδιοπάθειες
. Παράλληλα δημιουργείται και ένα σημαντικό πλαίσιο για την κατανόηση των γονιδιωμάτων σε ατομικό επίπεδο ανοίγοντας το δρόμο για την πιο εντατική χρήση του γονιδιώματος στην εξατομικευμένη ιατρική». Ο κ. Δερμιτζάκης μίλησε στο protothema.gr για τις εξελίξεις στην έρευνα αυτή καθώς και τις προοπτικές εφαρμογής των γνώσεων που προκύπτουν στη θεραπεία σοβαρών ασθενειών.

-Σε ποιό στάδιο βρίσκεται σήμερα η έρευνα του γονιδιώματος;

-Η μελέτη του γονιδιώματος βρίσκεται σε αρκετά προχωρημένο στάδιο καθώς έχουμε κατανοήσει πολλές από τις αλληλουχίες του και τη λειτουργική τους σημασία, όπως για παράδειγμα τις αλληλουχίες που αντιστοιχούν σε γονίδια, αλλά υπάρχουν πολλές περιοχές, όπως αυτές που ρυθμίζουν το που και πως εκφράζονται τα γονίδια. Για αυτές η γνώση μας είναι αρκετά περιορισμένη. Ενας άλλος τομέας ο οποίος είναι πολύ σημαντικός αλλά ακόμη δεν γνωρίζουμε πολλά πράγματα, είναι η λειτουργική σημασία των διαφορών στο DNA από άτομο σε άτομο. Πολλές από τις διαφορές αυτές δεν έχουν λειτουργική σημασία, ένα μικρό ποσοστό όμως είναι σημαντικό για προδιάθεση σε ασθένειες ή διαφορές σε άλλα χαρακτηριστικά και η πρόκληση για εμάς να μπορέσουμε να ταυτοποιήσουμε αυτό το μικρό ποσοστό.

-Πρακτικά τι σημαίνει αυτό για την ιατρική;

-Η κατανόηση των λειτουργικών διαφορών στο γονιδίωμα που δημιουργούν προδιάθεση για ασθένειες, είναι πολύ σημαντική για να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε ένα γενετικό προφίλ για κάθε άνθρωπο, το οποίο περιγράφει το σύνολο και τον βαθμό της προδιάθεσης που έχει ο καθένας μας για να εμφανίσει κάποια νόσο.

Αυτό το γενετικό προφίλ, μαζί με τη συμπεριφορά και τις περιβαλλοντικές επιδράσεις που έχει δεχθεί καθένας από εμάς, θα μας δώσει ποιό ολοκληρωμένη εικόνα της αιτιολογίας των ασθενειών, όπως επίσης και της αντιμετώπισής τους σε ατομικό επίπεδο.

-Η ιατρική του μέλλοντος θα είναι εξατομικευμένη;

-Η ιατρική όπως εφαρμόζεται και τώρα είναι εξατομικευμένη, αλλά η πληροφορία που υπάρχει για κάθε ασθενή είναι περιορισμένη. Η προσθήκη της γνώσης του γονιδιώματος και των μοριακών επιδράσεων που έχει το περιβάλλον στον οργανισμό μας, θα μας δώσει μεγαλύτερες δυνατότητες να κατανοήσουμε τις διαφορές στα αίτια εμφάνισης της ίδιας νόσου σε διαφορετικούς ασθενείς. Αυτό θα οδηγήσει σε ποιό εξατομικευμένη θεραπευτική αγωγή με πολύ καλύτερα αποτελέσματα.


-Σήμερα υπάρχει πρακτική εφαρμογή των γνώσεων αυτών;

Η πληροφορία του γονιδιώματος είναι χρήσιμη ακόμη και σήμερα στην Ιατρική για την κατανόηση σπάνιων ασθενειών που προκαλούνται από μία ή δυο μεταλλάξεις, κυρίως σε παιδιά, όπως επίσης και στην κατηγοριοποίηση των καρκίνων, με τη μελέτη του καρκινικού γονιδιώματος για τη χορήγηση στοχευμένης χημειοθεραπείας. Επίσης χρησιμοποιούμε αυτή την πληροφορία για την ταυτοποίηση ασθενών που θα παρουσιάσουν παρενέργειες σε φάρμακα, ή χαμηλή ανταπόκριση σε θεραπείες, ώστε η χορήγηση φαρμάκων να γίνεται με ποιό σωστό τρόπο.

Η μεγαλύτερη έρευνα μέχρι τώρα για τα γενετικά αίτια των διαφορών μεταξύ των ανθρώπων

–Ένα σημαντικό βήμα για την κατανόηση συχνών ασθενειών όπως ο διαβήτης και οι καρδιοπάθειες

Ομάδα Ευρωπαίων επιστημόνων με επικεφαλής τον καθηγητή Γενετικής Εμμανουήλ Δερμιτζάκη παρουσίασαν σήμερα ένα χάρτη που δείχνει τα γενετικά αίτια των διαφορών μεταξύ των ανθρώπων. Σημειώνεται ότι η μελέτη που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του έργου GEUVADIS και δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature και Nature Biotechnology, είναι μεγαλύτερη που έγινε μέχρι τώρα για τις διαφορές αυτές.

Μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις στον τομέα της επιστήμης σήμερα είναι η κατανόηση του πώς το μοναδικό γονιδίωμα κάθε ατόμου προδιαθέτει περισσότερο ή λιγότερο σε ασθένειες. Οι ερευνητές μελέτησαν τον τρόπο με τον οποίο το διαφορετικό γενετικό προφίλ επηρεάζει τον τρόπο που ορισμένα γονίδια ενεργοποιούνται ή απενεργοποιούνται σε διαφορετικούς ανθρώπους, η οποία θα μπορούσε να είναι η αιτία για μια σειρά από γενετικές διαταραχές.

Η μελέτη πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή περισσότερων από 50 επιστημόνων από 9 διαφορετικά ευρωπαϊκά και θεωρείται ότι προσθέτει μια λειτουργική ερμηνεία στο πιο σημαντικό κατάλογο των ανθρώπινων γονιδιωμάτων.


Όπως δήλωσε η συντονίστρια της μελέτης Tuuli Lappalainen από το Πανεπιστήμιο του Stanford «Ο πλούτος της γενετικής ποικιλομορφίας που επηρεάζει τη ρύθμιση των περισσότερων γονιδίων μας, μας εξέπληξε. Είναι σημαντικό να καταλάβουμε τους γενικούς νόμους του πώς το ανθρώπινο γονιδίωμα λειτουργεί.»

Ανοίγοντας το δρόμο για την εξατομικευμένη ιατρική

Ο κ. Δερμιτζάκης τόνισε πως «γνωρίζοντας ποιες γενετικές παραλλαγές είναι υπεύθυνες για τις διαφορές στη δραστηριότητα των γονιδίων μεταξύ των ατόμων μπορούμε να έχουμε ισχυρές ενδείξεις για τη διάγνωση, την πρόγνωση και την θεραπεία διαφόρων ασθενειών, όπως ο διαβήτης και οι καρδιοπάθειες. Η μελέτη αυτή έχει σήμερα έχει βαθιές επιπτώσεις για τη γονιδιωματική ιατρική. Η κατανόηση των κυτταρικών επιδράσεων των παραλλαγών στο DNA που προδιαθέτουν σε νόσους μας βοηθά να κατανοήσουμε αιτιολογικούς μηχανισμούς της νόσου, που μας είναι απαραίτητο για τη μελλοντική ανάπτυξη νέων θεραπειών».

*Ο κ. Δερμιτζάκης διοργανώνει το συνέδριο με «Γονιδιωματική Ιατρική στην Μεσόγειο» στην Κρήτη 2-5 Οκτωβρίου. Θα συμμετάσχουν εξέχουσες προσωπικότητες της Γονιδιωματικής από όλο τον κόσμο, με στόχο τη δραστηριοποίηση του τομέα στην Ανατολική Μεσόγειο. Κατά τη διάρκεια του Συνεδρίου θα συζητηθούν τα τρέχοντα θέματα της γονιδιωματικής ιατρικής και η πορεία του χώρου προς την ανάπτυξη της εξατομικευμένης ιατρικής με τη χρήση των νέων τεχνολογιών. Επίσης θα συζητηθεί πως χώρες όπως η Ελλάδα, αλλά και άλλες της Ανατολικής Μεσογείου, που έχουν μείνει πίσω στον τομέα αυτό μπορούν να ανακάμψουν και να συμβάλλουν στην ανάπτυξη των ερευνών.
goodstory
logioshermes www.anexigita.com


Δημοσιεύτηκε στις κατηγορίες ,

Δευτέρα 26 Αυγούστου 2013

Σιδερένιος πλανήτης γιορτάζει την Πρωτοχρονιά κάθε 4 ώρες

Σιδερένιος πλανήτης γιορτάζει την Πρωτοχρονιά κάθε 4 ώρες
Ο πλανήτης KOI 1843.03 σιγοψήνεται καθώς περιφέρεται ταχύτατα γύρω από το μητρικό του άστρο (Καλλιτεχνική απεικόνιση: Cristina Sanchis Ojeda)
 
Κέμπριτζ, Μασαχουσέτη
Φανταστείτε πώς θα ήταν αν η βάρδια σας στη δουλειά διαρκούσε δύο συνεχόμενα έτη. Αυτό θα συνέβαινε αν εργαζόσασταν στον KOI 1843.03, τον πλανήτη με το συντομότερο έτος που έχει ανακαλυφθεί έως σήμερα.

Ερευνητές του MIT ανέλυσαν δεδομένα του διαστημικού τηλεσκοπίου Kepler, το οποίο είχε δώσει ενδείξεις για την ύπαρξη του πλανήτη το 2012. Το Kepler είναι σχεδιασμένο να ανιχνεύει εξωπλανήτες την ώρα που περνούν μπροστά από τα μητρικά τους άστρα.

Στην περίπτωση του KOI 1843.03, τα περάσματα αυτά, γνωστά στους αστρονόμους ως διαβάσεις, ήταν εξαιρετικά συχνά, ένδειξη ότι το έτος του πλανήτη έχει μικρή διάρκεια.

Οι παρατηρήσεις, αναφέρουν οι ερευνητές στο Astrophysical Journal Letters, δείχνουν ότι ο KOI 1843.03 είναι ο πλανήτης με τη μικρότερη γνωστή περίοδο περιφοράς, δηλαδή το συντομότερο έτος, με διάρκεια μόλις 4 ώρες και 15 λεπτά.

Η μικρή διάρκεια περιφοράς οφείλεται στο γεγονός ότι ο πλανήτης βρίσκεται σε εξαιρετικά μικρή απόσταση από το μητρικό του άστρο και κινείται ασυνήθιστα γρήγορα, με ταχύτητα γύρω στα 250 χιλιόμετρα την ώρα. Συγκριτικά, η Γη «σέρνεται» γύρω από τον Ήλιο με μόλις 30 χιλιόμετρα την ώρα.

Όμως η μικρή απόσταση του KOI 1843.03 από το μητρικό του άστρο πιθανότατα έχει και άλλες συνέπειες: η ερευνητική ομάδα εκτιμά ότι ο πλανήτης πρέπει να να έχει στραμμένη τη μία πλευρά του μόνιμα προς το άστρο, όπως η Σελήνη έχει τη μία πλευρά της μονίμως στραμμένη προς τη Γη.

Και αυτό θα σήμαινε ότι η περίοδος περιφοράς είναι ίση με την περίοδο περιστροφής. Με άλλα λόγια, ένας χρόνος στον KOI 1843.03 πρέπει να διαρκεί όσο μία ημέρα.

Τα παράξενα όμως δεν σταματούν εδώ: όταν ένας πλανήτης βρίσκεται σε τόσο μικρή απόσταση από το άστρο του δέχεται τις συνέπειες της βαρυτικής του έλξης, η οποία μπορεί να έχει διαφορετική ένταση σε κάθε περιοχή και να δημιουργεί έτσι ισχυρές παλιρροϊκές δυνάμεις.

«Όταν βρίσκεται κανείς τόσο κοντά στο άστρο, οι παλιρροϊκές αλληλεπιδράσεις γίνονται τόσο ισχυρές ώστε μπορούν να διαλύσουν τον πλανήτη. Ο μόνος τρόπος για να μπορέσει ο πλανήτης να συγκρατήσει τη μάζα του είναι να έχει πολύ μεγάλη πυκνότητα» σχολιάζει ο Ρομπέρτο Σάντσις-Οχέδα, μέλος της ερευνητικής ομάδας στο MIT.

Οι υπολογισμοί της μελέτης του δείχνουν ότι ο ΚΟΙ 1843.03, ο οποίος έχει μάζα ίση με 0,6 γήινες μάζες, είναι τόσο πυκνός ότι πρέπει να αποτελείται κατά τουλάχιστον 70% από σίδηρο, ή ακόμα και από μασίφ σίδερο.

Η αλήθεια πάντως είναι ότι ο ΚΟΙ 1843.03 είναι ακόμα ένας «πιθανός πλανήτης», του οποίου η ύπαρξη δεν έχει επιβεβαιωθεί οριστικά.

Αν τελικά αυτός ο κόσμος δεν υπάρχει, το ρεκόρ του συντομότερου έτους πηγαίνει στον Kepler 87b.

Σύμφωνα με ανεξάρτητη μελέτη, την οποία δημοσιεύουν στο Astrophysical Journal μέλη της ίδιας ερευνητικής ομάδας στο MIT, ο Kepler 87b, του οποίου η ύπαρξη έχει επιβεβαιωθεί, γιορτάζει την Πρωτοχρονιά κάθε 8,5 ώρες.
Newsroom ΔΟΛ
www.anexigita.com


Δημοσιεύτηκε στις κατηγορίες , ,

Τρίτη 9 Ιουλίου 2013

Επανέρχεται η θεωρία ότι κάποτε η Γη είχε δύο φεγγάρια

Επανέρχεται η θεωρία ότι κάποτε η Γη είχε δύο φεγγάρια

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι τα βουνά και άλλα γεωλογικά χαρακτηριστικά της επιφάνειας της Σελήνης είναι τα υπολείμματα του μικρότερου δορυφόρου  




Οι ερευνητές πιστεύουν ότι τα βουνά και άλλα γεωλογικά χαρακτηριστικά της επιφάνειας της Σελήνης είναι τα υπολείμματα του μικρότερου δορυφόρου  



Αθήνα
Πριν από δύο χρόνια ερευνητές του Πανεπιστημίου της Βέρνης διατύπωσαν τη θεωρία η Γη διέθετε όχι ένα αλλά δύο φυσικούς δορυφόρους.

Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία κάποια στιγμή οι δύο δορυφόροι συγκρούστηκαν δημιουργώντας τη Σελήνη.

Μια νέα μελέτη που πραγματοποίησαν ερευνητές στις ΗΠΑ στηρίζει τη θεωρία για την ύπαρξη (κάποτε) δύο δορυφόρων γύρω από τη Γη.

Τη νέα θεωρία ανέπτυξαν ερευνητές του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας οι οποίοι πιστεύουν ότι αμέσως μετά τη δημιουργία της Γης (λίγες δεκάδες εκατομμύρια έτη μετά) γύρω από τον πλανήτη μας εμφανίσθηκαν δύο δορυφόροι το μέγεθος των οποίων ήταν μικρότερο από εκείνο της Σελήνης.

Κάποια στιγμή ο μικρότερος εκ των δύο δορυφόρων προσέγγισε τον μεγαλύτερο, συγκρούστηκε και τελικά συγχωνεύθηκε με αυτόν δημιουργώντας τη Σελήνη όπως τη γνωρίζουμε σήμερα.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι τα βουνά και άλλα γεωλογικά χαρακτηριστικά της επιφάνειας της Σελήνης είναι τα υπολείμματα του μικρότερου δορυφόρου.

Αναμένεται να αναπτύξουν τη θεωρία τους σε συνέδριο της Βασιλικής Εταιρείας του Λονδίνου που θα διεξαχθεί τον προσεχή Σεπτέμβριο.

Πηγή: Βήμα Sciencewww.anexigita.com


Δημοσιεύτηκε στις κατηγορίες ,

Πέμπτη 9 Μαΐου 2013

Γκρίζα μαλλιά… τέλος;

Τον φυσικό αποχρωματισμό τριχών κατάφεραν να αναστρέψουν οι επιστήμονες
Γκρίζα μαλλιά… τέλος;
Ενδειξη σοφίας και γοητείας είναι για κάποιους τα γκρίζα μαλλιά, ενώ για άλλους αποτελούν απλά πονοκέφαλο...

Λονδινο 
«Θεραπεία» κατά των λευκών μαλλιών που συνοδεύουν συνήθως την προχωρημένη ηλικία, φαίνεται ότι βρήκαν ευρωπαίοι επιστήμονες, οι οποίοι κατάφεραν να γυρίσουν τον χρόνο πίσω χαρίζοντάς τους το χαμένο χρώμα τους.

Η ερευνητική ομάδα από την Ολλανδία, τη Βρετανία και τη Γερμανία, κατάφερε να εντοπίσει τη «ρίζα» του... κακού που οδηγεί στον αποχρωματισμό της τρίχας, στο οξειδωτικό στρες των επιδερμικών κυττάρων της κεφαλής.
Σύμφωνα με τους ειδικούς, το υπεροξείδιο του υδρογόνου που συσσωρεύεται φυσικά στους θύλακες της τρίχας λόγω του οξειδωτικού στρες ευθύνεται για το «γδύσιμο» του χρώματος της τρίχας και το μπλοκάρισμα της μελανίνης.
Στους νέους ανθρώπους, το ένζυμο καταλάση αναλαμβάνει τη διάσπαση του υπεροξειδίου του υδρογόνου σε νερό και οξυγόνο. Με την πάροδο των ετών όμως και όσο τα επίπεδα του εν λόγω ενζύμου και των «ρυθμιστικών» ενζύμων MSR A και Β μειώνονται, κάνουν την εμφάνισή τους οι λευκές τρίχες της… σοφίας.
Στον χώρο της κομμωτικής και με απώτερο σκοπό τις λαμπερές ξανθές αποχρώσεις, εφαρμόζεται το οξυζενέ (υπεροξείδιο του υδρογόνου) προκειμένου το φυσικό (και σκούρο) χρώμα της τρίχας να «ανοίξει» αγγίζοντας σκανδιναβικά πρότυπα.
Η μελέτη
Στο πλαίσιο της μελέτης τους οι ειδικοί εξέτασαν τις περιπτώσεις 2.411 ασθενών με λεύκη – μια πάθηση που οδηγεί στον ακανόνιστο αποχρωματισμό του δέρματος, των φρυδιών και των βλεφαρίδων. Κάποιοι από τους ασθενείς έπασχαν από τμηματική λεύκη ενώ κάποιοι άλλοι από μη-τμηματική μορφή της πάθησης.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι πίσω και από τις δύο μορφές της λεύκης κρυβόταν το οξειδωτικό στρες. Είδαν ακόμα, ότι μέσω της τοπικής εφαρμογής θεραπείας με τη δραστική ουσία ψευδοκαταλάση (PC-KUS), που ενεργοποιούνταν με την ηλιακή ακτινοβολία (UVB), οι ασθενείς «χρωμάτιζαν» και πάλι στο δέρμα και στις βλεφαρίδες τους.
Όπως εξηγούν οι επιστήμονες με δημοσίευσή τους στην επιθεώρηση «FASEB», με τη βοήθεια της ηλιακής ακτινοβολίας η συγκεκριμένη ουσία «φρενάρει» τον αποχρωματισμό της τρίχας από το οξειδωτικό στρες.
«Εδώ και πολλά χρόνια, ο άνθρωπος επινοεί “θεραπείες” με σκοπό την κάλυψη των λευκών τριχών» αναφέρει ο διευθυντής σύνταξης της επιθεώρησης, Τζέραλντ Γουάιζμαν.
«Τώρα όμως, είναι η πρώτη φορά που έχει αναπτυχθεί μια θεραπεία που χτυπά το πρόβλημα στη ρίζα του. Παρά το γεγονός ότι τα συμπτώματα της λεύκης είναι καθαρά αισθητικού τύπου, η εν λόγω πάθηση μπορεί να έχει πολλαπλές κοινωνικό-συναισθηματικές επιπτώσεις στη ζωή των ασθενών» υπογραμμίζει ο ίδιος
 TOBHMA
www.anexigita.com


Δημοσιεύτηκε στις κατηγορίες , ,

Άτομο με πυρήνα σε σχήμα αχλαδιού ίσως δώσει εξηγήσεις για το Σύμπαν

Γραφική αναπαράσταση του πυρήνα του ράδιου-224. Οι ερευνητές τον παρομοιάζουν με αχλάδι (Πηγή:  Liam Gaffney / Peter Butler, University of Liverpool)
Γραφική αναπαράσταση του πυρήνα του ράδιου-224. Οι ερευνητές τον παρομοιάζουν με αχλάδι (Πηγή: Liam Gaffney / Peter Butler, University of Liverpool) 
Ουάσινγκτον
Η δημιουργία ενός ατόμου του οποίου ο πυρήνας έχει ένα ασυνήθιστο σχήμα αχλαδιού ίσως βοηθήσει στη βελτίωση των μοντέλων της πυρηνικής φυσικής. Επιπλέον, όμως, δεν αποκλείεται να βοηθήσει και στην επίλυση ενός από τα μεγαλύτερα προβλήματα στην κοσμολογία: πού πήγε η χαμένη αντιύλη του Σύμπαντος;

Οι πυρήνες των ατόμων αποτελούνται από νετρόνια και πρωτόνια. Τα πρωτόνια έχουν θετικό φορτίο και απωθούνται μεταξύ τους, συγκρατούνται όμως ενωμένα στον πυρήνα χάρη στη λεγόμενη ισχυρή πυρηνική δύναμη.

Οι πυρήνες των περισσότερων ατόμων θεωρείται ότι έχουν σχήμα σφαίρας ή μπάλας του ράγκμπι, ωστόσο ορισμένα μαθηματικά μοντέλα δείχνουν ότι ορισμένοι πρέπει να έχουν ένα είδος εξογκώματος και να μοιάζουν με αχλάδι.

Το σχήμα αυτό καθορίζεται από τις αλληλεπιδράσεις των δυνάμεων που ασκούνται μέσα στον πυρήνα. Οι ίδιες όμως αλληλεπιδράσεις επηρεάζουν τη σύσταση και τη δομή του Σύμπαντος, οπότε η μελέτη του πυρήνα θα μπορούσε να ανοίξει παράθυρο και σε άλλους τομείς της φυσικής.

To πρόβλημα είναι ότι, από πειραματική άποψη, το σχήμα του πυρήνα είναι δύσκολο να μετρηθεί και πρέπει να υπολογίζεται κατά προσέγγιση. Και αυτό σημαίνει ότι είναι δύσκολη η επιβεβαίωση ή διάψευση των προτεινόμενων μοντέλων για το σχήμα του πυρήνα.

Διεθνής ερευνητική ομάδα ανακοινώνει τώρα ότι δημιούργησε ένα ισότοπο του στοιχείου ράδιου, του οποίου ο πυρήνας δείχνει να έχει ένα εξόγκωμα.

Το ράδιο-224 δημιουργήθηκε όταν μια δέσμη πρωτονίων σε επιταχυντή του CERN βομβάρδισε μια πλάκα από ουράνιο. Στη συνέχεια το ισότοπο αναγκάστηκε να διεγερθεί απορροφώντας ενέργεια, την οποία απελευθέρωσε αμέσως μετά υπό τη μορφή ακτίνων γάμμα. Και η ακτινοβολία αυτή επέτρεψε στους ερευνητές να υπολογίσουν το σχήμα του πυρήνα. Τα αποτελέσματα δημοσιεύονται στο Nature.

Ο πυρήνας του ράδιου-224 φέρει ένα εξόγκωμα επειδή τα θετικά φορτισμένα πρωτόνια απωθούνται από το κέντρο λόγω των πυρηνικών δυνάμεων.

Όπως εξηγεί ο Τιμ Τσαπ του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, μέλος της ερευνητικής ομάδας, «το σχήμα αχλαδιού είναι πολύ ιδιαίτερο. Σημαίνει ότι τα πρωτόνια και τα νετρόνια από τα οποία αποτελείται ο πυρήνας βρίσκονται σε ελαφρώς διαφορετικές θέσεις κατά μήκος ενός εσωτερικού άξονα».

Το ενδιαφέρον όμως της μελέτης δεν περιορίζεται στην πυρηνική φυσική. Οι αλληλεπιδράσεις στο εσωτερικό του πυρήνα θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην επίλυση ορισμένων προβλημάτων τα οποία αφήνει αναπάντητα το λεγόμενο Καθιερωμένο Μοντέλο της σωματιδιακής φυσικής.

Το Μοντέλο προβλέπει ότι κατά τη δημιουργία του Σύμπαντος πρέπει να σχηματίστηκαν ίσες ποσότητες ύλης και αντιύλης. Αυτό όμως δεν φαίνεται να ισχύει, αφού το Σύμπαν όπως το γνωρίζουμε αποτελείται ουσιαστικά εξ ολοκλήρου από κανονική ύλη.

Η εξήγηση αυτής της παρατηρούμενης «ασυμμετρίας» ύλης και αντιύλης είναι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της σύγχρονης φυσικής.

Η νέα μελέτη ίσως βοηθήσει να επιβεβαιωθούν ή να διαψευστούν διάφορες θεωρητικές προεκτάσεις του Καθιερωμένου Μοντέλου που εξηγούν την ασυμμετρία.

Συγκεκριμένα, ο πυρήνας του ράδιου-224 ίσως δημιουργεί ένα ασθενές ηλεκτρικό δίπολο που οφείλεται στην ασύμμετρη κατανομή φορτίων. Η ανακάλυψη και η μελέτη ενός τέτοιου δίπολου θα μπορούσε να ανοίξει το δρόμο για οριστικές απαντήσεις.
Newsroom ΔΟΛ
www.anexigita.com


Δημοσιεύτηκε στις κατηγορίες ,

Παρασκευή 3 Μαΐου 2013

Ευρυγώνια κάμερα μιμείται τα σύνθετα μάτια των εντόμων


Η κυρτή,εύκαμπτη κάμερα έχει διάμετρο ένα εκατοστό (Πηγή: University of Illinois)
Η κυρτή,εύκαμπτη κάμερα έχει διάμετρο ένα εκατοστό (Πηγή: University of Illinois) 
Ουάσινγκτον
Ευρυγώνια όραση, υψηλή ανάλυση, εξαιρετική ευαισθησία στα κινούμενα αντικείμενα: τα σύνθετα μάτια των εντόμων είναι ένα θαύμα της βιολογικής μηχανικής. Αμερικανοί ερευνητές κατάφεραν τώρα να δημιουργήσουν μια ψηφιακή κάμερα που μιμείται τα καμπυλωτά μάτια των μυρμηγκιών.

Τα περισσότερα έντομα, από τη μύγα μέχρι το αλογάκι της Παναγίας, διαθέτουν αναλογικά τεράστια μάτια, αποτελούμενα από εκατοντάδες ή χιλιάδες «ομματίδια». Καθένα από αυτά περιέχει το δικό του φακό και τα δικά του φωτοευαίσθητα κύτταρα.

Δεδομένου ότι κάθε ομματίδιο κοιτά προς μια ελαφρώς διαφορετική κατεύθυνση, τα ημισφαιρικά σύνθετα μάτια των εντόμων προσφέρουν ένα εξαιρετικά ευρύ οπτικό πεδίο. Επιπλέον, προσφέρουν μεγάλο βάθος πεδίου, καθώς τα αντικείμενα φαίνονται εστιασμένα είτε βρίσκονται κοντά είτε μακριά.

Κάμερες που μιμούνται τη λειτουργία των σύνθετων ματιών θα ήταν ιδανικές για χρήση σε κάμερες ασφάλειας και μη επανδρωμένα κατασκοπευτικά αεροσκάφη, αναφέρουν οι ερευνητές που υπογράφουν τη νέα μελέτη στο Nature.

Η ομάδα του Τζον Ρότζερς στο Πανεπιστήμιο του Ίλινοϊ στο Ουρμπάνα-Σαμπέιν ανέπτυξε ένα σύνθετο μάτι που αποτελείται από 180 πλαστικούς φακούς πάνω σε μια εύκαμπτη, κυρτή επιφάνεια σαν λάστιχο, κάτω από την οποία βρίσκονται φωτοανιχνευτές από πυρίτιο.

Η κάμερα, συνολικής διαμέτρου ενός εκατοστού, είχε  αρχικά επίπεδο σχήμα, ωστόσο οι ερευνητές ουσιαστικά φούσκωσαν την εύκαμπτη επιφάνειά της μέχρι να φτάσει στον επιθυμητό βαθμό καμπυλότητας.

Στη σημερινή της μορφή η ευρυγώνια κάμερα προσφέρει γωνία λήψης 160 μοιρών και δίνει μόνο ασπρόμαυρες εικόνες. Οι ερευνητές πιστεύουν ωστόσο ότι θα μπορέσουν να αναπτύξουν βελτιωμένες εκδόσεις έγχρωμης λήψης σε μεγαλύτερες αναλύσεις.

Για την αύξηση της ανάλυσης απαιτούνται ωστόσο περισσότερα ομματίδια: στη σημερινή της μορφή η κάμερα έχει 180 φακούς, περίπου όσους και το μάτι του τροπικού μυρμηγκιού Solenopsis fugas.

Στο μέλλον, εκτιμά η ερευνητική ομάδα, η κάμερα θα μπορούσε να φτάσει τα 20.000 ομματίδια που υπάρχουν στο αλογάκι της Παναγίας.
Newsroom ΔΟΛ

www.anexigita.com


Δημοσιεύτηκε στις κατηγορίες , ,

Τρίτη 30 Απριλίου 2013

1000οC υψηλότερη η θερμοκρασία στο πυρήνα της Γης !!


Μια νέα μελέτη δείχνει ότι ο πυρήνας της Γης είναι πιο καυτός από όσο πιστεύαμε. Η νέα μέτρηση κατέδειξε ότι η θερμοκρασία του κυμαίνεται γύρω στους 6.000oC. Οι μέχρι σήμερα υπολογισμοί τοποθετούσαν τη θερμοκρασία του πυρήνα γύρω στους 5.000oC.

Η ανακάλυψη είναι σημαντική γιατί η θερμοκρασία στον πυρήνα της Γης συνδέεται με τη δημιουργία του μαγνητικού πεδίου της.

Με τη μέθοδο αυτή, οι επιστήμονες υπολόγισαν το σημείο τήξης του σιδήρου στους 4.800 βαθμούς Κελσίου σε συνθήκες πίεσης 2,2 εκατομμύρια φορές μεγαλύτερης από ό,τι στην επιφάνεια της Γης. Κάνοντας τις απαραίτητες αναγωγές οι ερευνητές υπολόγισαν τη θερμοκρασία στον πυρήνα της Γης στους 6 χιλιάδες βαθμούς Κελσίου ± 500 βαθμούς Κελσίου.

http://greek-weather.org
www.anexigita.com


Δημοσιεύτηκε στις κατηγορίες ,

Δευτέρα 4 Φεβρουαρίου 2013

Διαβάστηκε η σκέψη ενός ψαριού.


Έτσι φαίνεται η σκέψη ενός ψαριού-ζέβρα.
Γιαπωνέζοι επιστήμονες κατέγραψαν για πρώτη φορά τη δραστηριότητα του εγκεφάλου ενός ζωντανού ψαριού την ώρα που κυνηγούσε ένα άλλο μικρότερο.

Είναι η πρώτη φορά που γίνεται κάτι τέτοιο αφού μέχρι σήμερα γινόταν με μαγνητικές τομογραφίες.Η νέα τεχνολογία επέτρεψε το ΄διάβασμα΄ του εγκεφάλου ενός ψαριού ζέβρα την ώρα που θήρευε ένα paramecium σε ζωντανό χρόνο και θα βρει εφαρμογές σε πολλούς τομείς,όπως στη θεραπεία ψυχικών ασθενειών καθώς και την επίδραση φαρμάκων στον εγκέφαλο.
www.anexigita.com


Δημοσιεύτηκε στις κατηγορίες , ,

Τετάρτη 23 Ιανουαρίου 2013

«Βρείτε μου εθελόντρια να αναστήσω τους Νεάντερταλ» λέει γενετιστής του Χάρβαρντ

Οι δύο συγγενείς ίσως είναι ώρα να ξανασυναντηθούν. Από το Μουσείο Νεάντερταλ στο Μέτμαν της Γερμανίας  
Οι δύο συγγενείς ίσως είναι ώρα να ξανασυναντηθούν. Από το Μουσείο Νεάντερταλ στο Μέτμαν της Γερμανίας
Βερολίνο — Ο έγκριτος καθηγητής του Χάρβαρντ Τζορτζ Τσερτς θα ήταν διατεθειμένος να κλωνοποιήσει τον άνθρωπο του Νεάντερταλ, αρκεί να έβρισκε μια εθελόντρια που θα προσέφερε τον εαυτό της ως παρένθετη μητέρα για την ανάσταση του χαμένου συγγενή.
O Δρ Τσερτς πιστεύει ότι ένα τέτοιο εγχείρημα θα ήταν θεμιτό και θα επιβεβαίωνε μια και καλή ότι οι Νεάντερταλ έμοιαζαν στο Homo sapiens περισσότερο από όσο θέλουμε να πιστεύουμε.
Στην πραγματικότητα, η κλωνοποίηση ανθρώπων (οποιουδήποτε είδους) απαγορεύεται στην Ευρώπη και στις περισσότερες χώρες, και πολλοί θα θεωρούσαν την πρόταση ηθικά αμφισβητήσιμη και ενδεχομένως τεχνικά ανέφικτη.
«Έχω ήδη καταφέρει να απομονώσω αρκετό DNA [του ανθρώπου του Νεάντερταλ] από απολιθωμένα οστά [...] Τώρα το μόνο που χρειάζομαι είναι μια περιπετειώδης γυναίκα» δήλωσε ο Δρ Τζορτζ .
Σύμφωνα με τον ίδιο, η ιδέα θα ήταν να εισαχθεί το γονιδίωμα του Homo neanderthalensis μέσα σε εμβρυακά βλαστικά κύτταρα, τα οποία στη συνέχεια θα κλωνοποιούνταν για να δημιουργηθεί ένα έμβρυο.
Ο καθηγητής Τσερτς είναι καθηγητής Γενετικής στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και καθηγητής Επιστημών και Τεχνολογιών Υγείας στο Χάρβαρντ και το ΜΙΤ. Ήταν από τους πρωτεργάτες του Προγράμματος Ανθρώπινου Γονιδιώματος και είναι «πρωτοπόρος στην προσωπική γενωμική και τη συνθετική βιολογία».
«Μπορούμε σήμερα να κλωνοποιούμε κάθε είδους θηλαστικό, οπότε είναι πολύ πιθανό ότι θα μπορούσαμε να κλωνοποιήσουμε και ένα ανθρώπινο πλάσμα. Γιατί δεν θα έπρεπε να κάνουμε κάτι τέτοιο;» υποστηρίζει.
«Οι Νεάντερταλ ίσως σκέφτονται διαφορετικά από ό,τι εμείς. Γνωρίζουμε ότι το κρανίο τους είχε μεγαλύτερη χωρητικότητα σε σχέση με εμάς. Θα μπορούσαν να είναι και εξυπνότεροι από εμάς» προσθέτει.
Ο Homo neanderthalensis κατέκτησε την Ευρώπη πολύ νωρίτερα από τον σύγχρονο άνθρωπο, εξαφανίστηκε όμως μυστηριωδώς πριν από περίπου 30.000 χρόνια.
Οι περισσότεροι παλαιοανθρωπολόγοι πιστεύουν σήμερα ότι οι Νεάντερταλ δεν ήταν άμεσοι πρόγονοί μας, αλλά αποτέλεσαν ένα ξεχωριστό εξελικτικό παρακλάδι που εξαφανίστηκε χωρίς να αφήσει απογόνους.
Υπάρχουν ωστόσο ενδείξεις ότι οι σύγχρονοι άνθρωποι και τα κοντινά τους ξαδέλφια οι Νεάντερταλ είχαν διασταυρωθεί κάποια στιγμή στην ιστορία τους, με αποτέλεσμα ορισμένα γονίδια των Νεάντερταλ να στον Homo sapiens.
Η πλήρης γενετική αλληλουχία του Νεάντερταλ το 2009 από την ομάδα του Δρ Δρ Σβάντε Πάαμπο στο Κέντρο Εξελικτικής Ανθρωπολογίας Max Planck στη Γερμανία.
Το DNA απομονώθηκε από το εσωτερικό προϊστορικών δοντιών και οστών.
http://news.pathfinder.gr
www.anexigita.com


Δημοσιεύτηκε στις κατηγορίες , ,

Παρασκευή 28 Δεκεμβρίου 2012

Η κίνηση του φωτός βιντεοσκοπείται για πρώτη φόρα! 1,000,000,000,000 καρέ / δευτερόλεπτο


Ο Ινδός επιστήμονας Ramesh Raskar μαζί με την ερευνητική του ομάδα δημιούργησαν ένα σύστημα βιντεοσκόπησης που έχει τη δυνατότητα να καταγράφει video στα 1,000,000,000,000 καρέ / δευτερόλεπτο. 


Το αποτέλεσμα είναι η δυνατότητα καταγραφής της κίνησης του φωτός. Όμως υπάρχει και κάτι περίεργο στη συμπεριφορά του φωτός κατά τη βιντεοσκόπηση, η σειρά με την οποία τα φωτόνια αντανακλούν στα τοιχώματα κατά τη πτήση τους μέχρι το καπάκι μπουκαλιού, εμφανίζεται κάποιες φορές ανάποδα!

Κάτι που αποδεικνύει τη θεωρία του Einstein για τη "στρέβλωση του χωροχρόνου". Για το φως, ο χρόνος δεν υπάρχει. 



http://a-pistefto.blogspot.gr
www.anexigita.com


Δημοσιεύτηκε στις κατηγορίες

Τετάρτη 26 Δεκεμβρίου 2012

Τα σημαντικότερα επιτεύγματα του 2012 σύμφωνα με το Science


Το εορταστικό εξώφυλλο της 21ης Δεκεμβρίου του Science (Πηγή: Maximilien Brice and Claudia Marcelloni/CERN, Science, AAAS)
Το εορταστικό εξώφυλλο της 21ης Δεκεμβρίου του Science (Πηγή: Maximilien Brice and Claudia Marcelloni/CERN, Science, AAAS)  



10 φωτογραφίες
Iδού λοιπόν η διάσημη πλέον κατάταξη των επιστημονικών επιτευγμάτων της χρονιάς μέσα από τα μάτια των συντακτών του «Science» (η οποία ελπίζουμε να μην είναι η τελευταία αφού δημοσιεύεται την ημέρα του υποτιθέμενου - χωρίς βέβαια επιστημονική βάση - τέλους του κόσμου…)

1. Επίτευγμα της χρονιάς: Το μποζόνιο Χιγκς

Χρειάστηκε να περιμένουμε περίπου μισό αιώνα μέχρι να κατασκευαστεί το γιγάντιο μηχάνημα που θα μπορούσε να δώσει απαντήσεις σχετικά με την ύπαρξη του μποζονίου Χιγκς. Ωστόσο τον περασμένο Ιούλιο φαίνεται ότι έφτασε η στιγμή: επιστήμονες του CERN ανακοίνωσαν πως είναι σχεδόν βέβαιοι ότι εντόπισαν «κάτι που μοιάζει με το Χιγκς», το σωματίδιο που θα επιβεβαιώσει ότι γνωρίζουμε πώς η ύλη αποκτά τη μάζα της.

Συγκεκριμένα οι υπεύθυνοι του CMS και του ATLAS, των δύο πειραμάτων που διεξάγονται για τον εντοπισμό του μποζονίου Χιγκς, ανακοίνωσαν ότι το επίπεδο βεβαιότητας που πέτυχαν αντιστοιχεί σε ανακάλυψη νέου σωματιδίου, το οποίο είναι συμβατό με τη θεωρία του Πίτερ Χιγκς.

Για να γίνει επισήμως δεκτή η ανακάλυψη, οι ερευνητές θα πρέπει να αποδείξουν ότι το νέο σωματίδιο συμπεριφέρεται όπως το Χιγκς. Επιπλέον, το επίπεδο βεβαιότητας για τον εντοπισμό του σωματιδίου πρέπει να φτάνει τα 5 σίγμα, κάτι που σημαίνει ότι η πιθανότητα να οφείλονται σε λάθος οι παρατηρήσεις είναι μόλις 0,00006%.

«Τα αποτελέσματα είναι προκαταρκτικά αλλά το σήμα των 5 σίγμα που βλέπουμε στα 125 GeV είναι δραματικό. Πρόκειται όντως για νέο σωματίδιο» ανακοίνωσε τον Ιούλιο ο Τζο Ινκαντέλα, εκπρόσωπος του CMS.

Ακόμα πιο σαφής ήταν η Φαμπιόλα Τζιανότι, εκπρόσωπος του ATLAS: «Βλέπουμε στα δεδομένα μας ξεκάθαρα ίχνη ενός νέου σωματιδίου, στο επίπεδο των πέντε σίγμα, σε μια περιοχή μάζας γύρω στα 126 GeV» είπε.

Το GeV (γιγαηλεκτονιοβόλτ) είναι μονάδα μέτρησης της μάζας και της ενέργειας. Με μάζα 126 GeV, το Χιγκς είναι περίπου 130 φορές βαρύτερο από το πρωτόνιο στον πυρήνα των ατόμων.

Στην ιστορική παρουσίαση του CERN πριν από περίπου πέντε μήνες ήταν παρόντες ο βρετανός Πίτερ Χιγκς και άλλοι επιστήμονες που βοήθησαν στη διατύπωση της θεωρίας για τον μηχανισμό του Χιγκς στις αρχές της δεκαετίας του 1960.

«Ποτέ δεν περίμενα ότι αυτό θα συνέβαινε όσο ζω και θα ζητήσω από την οικογένειά μου να βάλει μια σαμπάνια στο ψυγείο» δήλωσε τότε ο 83χρονος Χιγκς.

Εφόσον επιβεβαιωθεί οριστικά η ανακάλυψη, ο πειραματικός άθλος θα επιστεγάσει το λεγόμενο Καθιερωμένο Μοντέλο, το θεωρητικό οικοδόμημα που αναπτύχθηκε τον περασμένο αιώνα και συγκεντρώνει όλες τις γνώσεις των φυσικών για τα στοιχειώδη συστατικά του Σύμπαντος.

Σημειώνεται πάντως ότι θεωρητικώς υπάρχει πάντα η πιθανότητα το σωματίδιο που ανακαλύφθηκε να μην είναι το Χιγκς. Σε αυτή την περίπτωση, οι θεωρητικοί φυσικοί θα αναγκαστούν να αναθεωρήσουν, πιθανώς εκ βάθρων, το αγαπημένο τους Καθιερωμένο Μοντέλο, δηλαδή τις εξισώσεις που περιγράφουν τις ιδιότητες και τη συμπεριφορά των υποατομικών σωματιδίων.

Οι επιλαχόντες

2. Το γονιδίωμα του μακρινού μας εξαδέλφου


Μέσα στο 2012 γερμανοί επιστήμονες έδωσαν στη δημοσιότητα το γονιδίωμα ενός εξαφανισμένου είδους, του ανθρώπου του Ντενίσοβα. Πρόκειται για ένα είδος που ζούσε στη Σιβηρία και ήταν συγγενικό των σύγχρονων ανθρώπων – οι Ντενίσοβα ήταν μάλιστα ακόμη πιο στενοί συγγενείς των Νεάντερταλ.

Το «διάβασμα» της γενετικής αλληλουχίας του μυστηριώδους είδους επετεύχθη μέσω της ανάλυσης του απολιθώματος ενός δακτύλου αλλά και ενός δοντιού που εντοπίστηκαν σε ένα σπήλαιο στη Ντενίσοβα της νότιας Σιβηρίας.

Οι Νεάντερταλ και οι Ντενίσοβα θεωρούνται οι στενότεροι εξαφανισμένοι συγγενείς του σύγχρονου ανθρώπου. Οι επιστήμονες ήδη ερευνούν το γονιδίωμα των Ντενίσοβα για να συμπεράνουν ποια ακριβώς γονίδια του ανθρωπίνου γονιδιώματος προέρχονται από το DNA των μακρινών αυτών εξαδέλφων μας.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον κορυφαίο παλαιογενετιστή Σβάντε Πάαμπο του Ινστιτούτου Εξελικτικής Ανθρωπολογίας Μαξ Πλανκ της Λειψίας δημοσίευσαν την ανάλυση του αρχαίου DNA για να επιτρέψουν στους συναδέλφους τους να «κατεβάσουν» δωρεάν το γονιδίωμα, ώστε να το μελετήσουν αποτελεσματικότερα.

Πριν από ένα χρόνο περίπου, οι ίδιοι γερμανοί επιστήμονες είχαν δημοσιεύσει μία πρώτη μη αναλυτική εκδοχή του γονιδιώματος ενός κοριτσιού που έζησε στο σπήλαιο Ντενίσοβα πριν από 30.000 χρόνια τουλάχιστον και τα απολιθώματα του οποίου είχαν ανακαλυφθεί το 2008 από επιστήμονες της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών.

3. Ποντίκια γέννησαν με ωάρια από βλαστικά κύτταρα

Μέσα στο 2012 ιάπωνες ερευνητές χάρισαν σε… ποντικίνες τη χαρά της μητρότητας με ωάρια που δημιούργησαν από το… μηδέν με χρήση βλαστικών κυττάρων. Οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Κιότο στην Ιαπωνία γονιμοποίησαν τα ωάρια που δημιούργησαν και τα εμφύτευσαν σε πειραματόζωα: ύστερα από φυσιολογική εγκυμοσύνη, αυτά έφεραν στο φως υγιή ποντικάκια. Το … ευτυχές γεγονός ήλθε ύστερα από μια πορεία ερευνών που σημειώθηκε μεθοδικά, βήμα προς βήμα, ξεκινώντας από τις «απαρχές» του γεννητικού συστήματος – δηλαδή από τα αρχέγονα γεννητικά κύτταρα (PGC). Τα κύτταρα αυτά, τα οποία διαθέτει το έμβρυο, διαφοροποιούνται κατά την ανάπτυξη ώστε να σχηματίσουν τελικά τα ωάρια ή τα σπερματοζωάρια.

Μέσα στο 2011 ο Κατσουχίκο Χαγιάσι και οι συνεργάτες του στο Πανεπιστήμιο του Κιότο είχαν καταφέρει να δημιουργήσουν κύτταρα παρόμοια με τα PGC τόσο από εμβρυϊκά βλαστικά κύτταρα ποντικών όσο και από κύτταρα iPS (induced pluripotent stem cells), τα οποία έχουν τις ιδιότητες των πολυδύναμων εμβρυϊκών βλαστικών αλλά προκύπτουν από τη μετατροπή ενηλίκων κυττάρων. Στη συνέχεια οι επιστήμονες είχαν επιτύχει να παραγάγουν σπέρμα χρησιμοποιώντας τα κύτταρα με τις ιδιότητες των PGC που δημιούργησαν.

Στη νέα μελέτη τους η οποία δημοσιεύθηκε αυτή τη χρονιά στην επιθεώρηση «Science», οι επιστήμονες προχώρησαν πολύ περισσότερο. Κατ’ αρχάς δημιούργησαν από τα κύτταρα με τις ιδιότητες των PGC ωάρια ποντικών. Για να το επιτύχουν χρησιμοποίησαν εμβρυϊκά βλαστικά κύτταρα καθώς και κύτταρα iPS που έλαβαν από έμβρυο θηλυκού ποντικού, τα οποία τοποθέτησαν ανάμεσα σε κύτταρα ωαρίων (επίσης από έμβρυο θηλυκού ποντικού) προκειμένου να τα κάνουν να μετατραπούν σε κύτταρα ωαρίων σε αρχικό στάδιο.

Στη συνέχεια οι ερευνητές εμφύτευσαν τα νεαρά κύτταρα ωαρίων που σχηματίστηκαν στις ωοθήκες μιας ενήλικης ποντικίνας. Τέσσερις εβδομάδες αργότερα, αφαιρώντας τις ωοθήκες, είδαν ότι είχαν αναπτυχθεί σε ώριμα ωάρια, τα οποία γονιμοποίησαν και εμφύτευσαν σε άλλα θηλυκά ποντίκια. Τα εμφυτευμένα γονιμοποιημένα ωάρια αναπτύχθηκαν κανονικά σε έμβρυα οδηγώντας τελικά στη γέννηση καθ’όλα υγιών μικρών.

Ωστόσο, όπως αναφέρεται στη μελέτη, η ανάπτυξη ορισμένων εμβρύων παρουσίασε ανωμαλίες. Οι ερευνητές δεν γνωρίζουν αν αυτό οφείλεται σε προβλήματα που είχαν τα ίδια τα ωάρια ή αν σχετίζεται με το περιβάλλον ανάπτυξής τους. Τα ζητήματα αυτά θα πρέπει να διευκρινιστούν με περαιτέρω μελέτες.

4. Η προσεδάφιση του Curiosity στον Αρη

Μέσα σε αυτή τη χρονιά η ανθρωπότητα έβαλε (πιο σοβαρά από ποτέ) πλώρη για την κατάκτηση του Κόκκινου Πλανήτη στέλνοντας για εξερεύνηση ένα άκρως εξελιγμένο ρομποτικό όχημα, το Curiosity. Η επιτυχημένη προσεδάφιση του ρομποτικού εξερευνητή ήταν ένα μεγάλο στοίχημα για τους ειδικούς της αποστολής στο Jet Propulsion Laboratory της NASA, λίγο έξω από το Λος Αντζελες.

Παρότι το Curiosity δεν ήταν το πρώτο ρομποτικό όχημα που έφθασε στον Αρη η επιτυχής προσεδάφισή του τον περασμένο Αύγουστο άνοιξε μια καινούργια σελίδα στην κατάκτηση του Διαστήματος.

Το μικρό αυτό διαστημικό επιστημονικό εργαστήριο το οποίο κοστίζει 2,5 δισεκατομμύρια δολάρια αποτελεί το «πουλέν» της NASA η οποία τα τελευταία χρόνια πλήττεται από περικοπές των προγραμμάτων της. Και έτσι η στιγμή που «πάτησε» επάνω στον Άρη ήταν για την αμερικανική διαστημική υπηρεσία ιστορική.

Όλα πήγαν κατ’ ευχήν. Η είσοδος του οχήματος στην ατμόσφαιρα του Κόκκινου Πλανήτη έγινε ακριβώς τη χρονική στιγμή που είχε προγραμματιστεί. Οι προωθητικοί πύραυλοι το οδήγησαν στην επιλεγμένη τοποθεσία προσεδάφισης, στον κρατήρα Γκέιλ, στο νότιο ημισφαίριο του πλανήτη, κοντά στον ισημερινό. Το πελώριο αλεξίπτωτο ανέκοψε την ταχύτητά του και ο «ουράνιος γερανός» το απόθεσε μαλακά στο έδαφος. Το ρομποτικό όχημα έφτασε στον προορισμό του αφού διήνυσε 566 εκατομμύρια χιλιόμετρα εντός οκτώ περίπου μηνών, κινούμενο με ταχύτητα 17 φορές μεγαλύτερη από αυτή του ήχου.

Στους τέσσερις μήνες που το Curiosity «κατοικεί» στον Αρη έχει αποδείξει ότι είναι άκρως «εργατικό» στέλνοντας πίσω στη Γη πλήθος εικόνων και πληροφοριών. Βασικός στόχος της όλης αποστολής είναι η αναζήτηση μορφών ζωής στον Κόκκινο Πλανήτη. Η πιθανή ανακάλυψή τους εκτιμάται ότι θα βοηθήσει μεταξύ άλλων στις μελλοντικές επανδρωμένες αποστολές στον Αρη.

5. Φανερώθηκαν τα… εξωτικά σωματίδια


Το 2012 εμφανίστηκαν οι πρώτες σαφείς ενδείξεις για την ύπαρξη των «φερμιονίων Μαγιοράνα», μιας κατηγορίας παράξενων σωματιδίων που αποτελούν τα αντισωματίδια των εαυτών τους. Ο εντοπισμός τους κατέστη δυνατός χάρη σε ένα ειδικά σχεδιασμένο τρανζίστορ.

Φερμιόνια είναι χονδρικά τα σωματίδια από τα οποία αποτελείται η μάζα, σε αντιδιαστολή με τα λεγόμενα μποζόνια, τα οποία χονδρικά είναι φορείς των φυσικών δυνάμεων.

Όλα ή τουλάχιστον τα περισσότερα φερμιόνια είναι «φερμιόνια Ντιράκ» (ονομάστηκαν έτσι από τον μεγάλο βρετανό φυσικό Πολ Ντιράκ) και εξ ορισμού είναι διαφορετικά από τα αντισωματίδιά τους, τα οποία υπάρχουν στον κόσμο της αντιύλης. Οταν ένα σωματίδιο συναντήσει ένα αντισωματίδιο, και τα δύο εξαϋλώνονται σε μια έκρηξη ενέργειας.

Το 1937, όμως, ο ιταλός θεωρητικός φυσικός Ετορε Μαγιοράνα (ο οποίος εξαφανίστηκε μυστηριωδώς το 1938 στη διάρκεια ενός ταξιδιού με καράβι) προέβλεψε θεωρητικά ότι υπάρχουν φερμιόνια που δεν ακολουθούν τον κανόνα του Ντιράκ.

Προηγούμενες θεωρητικές μελέτες προέβλεπαν ότι, ακόμα και αν δεν υπάρχουν συγκεκριμένα θεμελιώδη σωματίδια που να συμπεριφέρονται ως φερμιόνια Ντιράκ, η κίνηση των ηλεκτρονίων σε κάποια ηλεκτρονικά κυκλώματα μιμείται τη συμπεριφορά των φερμιονίων Μαγιοράνα.

Αν οι φυσικοί κατάφερναν να δείξουν ότι μεγάλοι αριθμοί ηλεκτρονίων συμπεριφέρονται όπως τα αντίθετα των εαυτών τους, θα έδειχναν ουσιαστικά ότι τα φερμιόνια Μαγιοράνα όντως υπάρχουν.

Αυτό ακριβώς επιχείρησε να κάνει η μελέτη των ερευνητών του Ντέλφτ στην Ολλανδία. Στο πλαίσιό της οι επιστήμονες κατασκεύασαν ένα ειδικό τρανζίστορ, το οποίο περιλαμβάνει ένα εξαιρετικά λεπτό, ημιαγώγιμο καλώδιο που συνδέει δύο ηλεκτρόδια.

Σύμφωνα με τη θεωρία, αν διοχετευθεί ηλεκτρικό ρεύμα σε αυτό το νανοκαλώδιο υπό την επίδραση ενός μαγνητικού πεδίου, και κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες, τα ηλεκτρόνια στο νανοκαλώδιο θα συμπεριφερθούν ως φερμιόνια Μαγιοράνα. Αν πάλι η θεωρία δεν ευσταθεί, το ηλεκτρικό ρεύμα δεν θα πρέπει καν να περάσει από το ημιαγώγιμο νανοκαλώδιο. Πράγματι, οι ερευνητές κατέγραψαν τη ροή ηλεκτρονίων, ένδειξη ότι συμπεριφέρονται ως φερμιόνια Μαγιοράνα.

Αν τελικά η ύπαρξη των φερμιονίων Μαγιοράνα επιβεβαιωθεί, τότε μπορούν να υπάρχουν «απτές» εφαρμογές σε πολλούς τομείς. Για παράδειγμα, τα φερμιόνια αυτά θα ήταν ιδανικά για την κατασκευή των λεγόμενων κβαντικών υπολογιστών, καθώς ένα ζευγάρι από φερμιόνια Μογιοράνα θα «θυμόταν» την αρχική του κατάσταση ακόμα και αν χωριζόταν.

6. «Ανάβοντας» και «σβήνοντας» τα γονίδια

Μετά την αποκωδικοποίηση του ανθρώπινου γονιδιώματος μια από τις μεγάλες προκλήσεις για τους ειδικούς ήταν – και είναι – το να καταφέρουν να παρέμβουν σε συγκεκριμένα γονίδια προκειμένου να αποκαλύψουν τα «επιμέρους» μυστικά του γενετικού μας κώδικα τα οποία είναι καίριας σημασίας για την υγεία αλλά και την ασθένεια στον ανθρώπινο οργανισμό.

Ωστόσο η όλη διαδικασία της παρέμβασης ήταν σε μεγάλο βαθμό δύσκολη αφού δεν υπήρχαν τα κατάλληλα εξειδικευμένα εργαλεία. Μέσα στο 2012 όμως εμφανίστηκε ένα εξελιγμένο «εργαλείο» (TAL effector) το οποίο έδωσε στους ερευνητές τη δυνατότητα να «αλλάζουν» τη συμπεριφορά των γονιδίων, να αυξάνουν τη δράση τους ή αντιθέτως να τα «αποσιωπούν» σε ψάρια-ζέβρα, βατράχους, παραγωγικά ζώα, ακόμη και σε κύτταρα ασθενών.

Η νέα αυτή τεχνολογία μαζί με άλλες που συνεχώς «αναδύονται» υπόσχονται να προσφέρουν ένα μέλλον εξίσου αποτελεσματικό και πιο φθηνό σε σύγκριση με τις υπάρχουσες μεθόδους στόχευσης γονιδίων.

Μέσα σε αυτό το νέο τοπίο οι επιστήμονες ελπίζουν ότι θα καταφέρουν να «διαβάσουν» καλύτερα το κάθε γονίδιο και τις μεταλλάξεις του, τον ρόλο που επιτελεί τόσο σε υγιή άτομα όσο και σε ασθενείς.

Η καλύτερη γνώση του γενετικού υλικού μας εκτιμάται ότι τελικώς θα προσφέρει και καλύτερες θεραπείες «κομμένες και ραμμένες» με βάση το DNA του καθενός μας.

7. Λέιζερ ακτίνων Χ στην υπηρεσία της ιατρικής


Τον περασμένο Νοέμβριο επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Τύμπινγκεν χρησιμοποίησαν ένα λέιζερ ακτίνων Χ – το οποίο «λάμπει» πολύ περισσότερο από τις συμβατικές πηγές ακτίνων Χ – προκειμένου να προσδιορίσουν τη δομή ενός ενζύμου.

Το ένζυμο αυτό είναι ζωτικής σημασίας για την επιβίωση του παρασίτου Trypanosoma brucei το οποίο προκαλεί την αφρικανική τρυπανοσωμίαση (ή αλλιώς ασθένεια του ύπνου).

Το συγκεκριμένο επίτευγμα έδειξε τις μεγάλες ικανότητες των λέιζερ ακτίνων Χ στον προσδιορισμό της δομής πρωτεϊνών η οποία παρέμενε μέχρι σήμερα «ασύλληπτη» από τους επιστήμονες.

Η εξέλιξη των εργαλείων που χρησιμοποιούν οι ερευνητές αναμένεται να αποκαλύψει ζωτικής σημασίας λεπτομέρειες για τον «μικρόκοσμο» εντός πολλών οργανισμών, συμπεριλαμβανομένου του ανθρώπου.

8. Στα σκουπίδια ο όρος «σκουπιδο-DNA»

Μια μελέτη που είδε το φως της δημοσιότητας τον περασμένο Σεπτέμβριο θεωρήθηκε ως νέο ιστορικό ορόσημο της βιολογίας – μετά από εκείνο της ολοκληρωμένης «ανάγνωσης» του ανθρωπίνου γονιδιώματος το 2003. Εκατοντάδες επιστήμονες δεκάδων ερευνητικών κέντρων παγκοσμίως που συμμετείχαν στο διεθνές ερευνητικό πρόγραμμα ENCODE παρουσίασαν την «ανανεωμένη έκδοση» της «εγκυκλοπαίδειας του DNA» η οποία επεφύλασσε μια μεγάλη έκπληξη.

Ποια ήταν αυτή; Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της τεράστιας αυτής ερευνητικής δουλειάς που διήρκεσε πέντε έτη το ανθρώπινο γονιδίωμα είναι κάτι πολύ περισσότερο από τα ήδη γνωστά 20.000- 23.000 γονίδια, καθώς, πέρα από αυτά τα γονίδια που απαρτίζουν μόλις το 2% του DNA και παράγουν τις πρωτεϊνες, το υπόλοιπο DNA (θεωρούμενο «σκουπίδι» μέχρι σήμερα) κάθε άλλο παρά άχρηστο είναι. Στην πραγματικότητα, μάλλον αποτελεί ένα τεράστιο κρυφό «λειτουργικό σύστημα» που ελέγχει το γονιδίωμά μας. Συνολικά, περίπου το 80% του DNA αποκαλύφθηκε πλέον ότι επιτελεί κάποιου είδους χρήσιμη βιοχημική λειτουργία.

Ο νέος γενετικός «χάρτης» έριξε περισσότερο φως στο ανθρώπινο γονιδίωμα, αλλά ταυτόχρονα κατέστησε ακόμα πιο περίπλοκη και μυστηριώδη τη λειτουργία των γονιδίων. Οι επιστήμονες ελπίζουν πάντως ότι τα νέα στοιχεία θα βοηθήσουν στην καλύτερη κατανόηση των ασθενειών και σε πιο αποτελεσματικές θεραπείες τους.

Ηταν χαρακτηριστική των ανατρεπτικών αυτών ευρημάτων η δήλωση του επικεφαλής της διεθνούς ερευνητικής ομάδας, καθηγητή Γιούαν Μπίρνι του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου Βιοπληροφορικής στο Κέμπριτζ: «Ο όρος σκουπιδο-DNA πρέπει πια να… πεταχτεί στα σκουπίδια. Είναι ξεκάθαρο από τη νέα έρευνα ότι ένα πολύ μεγαλύτερο τμήμα του γονιδιώματος είναι βιολογικά ενεργό από ό,τι νομίζαμε».

Οι ερευνητές εντόπισαν μέσα στο «άχρηστο» DNA γύρω στα 10.000 γονίδια πέρα από τα ήδη γνωστά περίπου 20.000 γονίδια. Αυτά τα νέα γονίδια όμως δεν κωδικοποιούν πρωτεΐνες, αλλά μόρια RNA, τα οποία βοηθούν σημαντικά στη ρύθμιση της δράσης των 20.000 γονιδίων που παράγουν τις πρωτεΐνες. Όπως ανακαλύφθηκε, περίπου το 76% του DNA του γονιδιώματος μετατρέπεται (μεταγράφεται) σε RNA, ένα ποσοστό πολύ μεγαλύτερο από ό,τι πίστευαν οι βιολόγοι μέχρι σήμερα. Βρέθηκαν ακόμα περίπου 11.200 «ψευδο-γονίδια», νεκρά εξελικτικά απομεινάρια του μακρινού παρελθόντος, που όμως -για κάποιον λόγο- ενεργοποιούνται ξανά σε μερικά κύτταρα και σε μερικούς ανθρώπους.

9. Κίνηση με τη… σκέψη

Μέσα στο 2012 ειδικοί του Εργαστηρίου Εφαρμοσμένης Φυσικής του Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς πήγαν τη σκέψη της… κίνησης μέσω της σκέψης ένα βήμα πιο πέρα.

Παρουσίασαν έναν εξελιγμένο ρομποτικό βραχίονα ονόματι Modular Prosthetic Limb (αναπτύχθηκε στο πλαίσιο των Εξελιγμένων Ερευνητικών Προγραμμάτων του υπουργείου Εθνικής Αμυνας των ΗΠΑ) που προσφέρει σε παράλυτα άτομα τα οποία σήμερα είναι εγκλωβισμένα μέσα σε ένα σώμα που δεν αντιδρά, μεγάλη αυτονομία κινήσεων – είναι χαρακτηριστικό ότι το νέο ρομποτικό προσθετικό μέλος προσφέρει ανεξάρτητη κίνηση του κάθε δαχτύλου σε ένα «πακέτο» που ζυγίζει λιγότερο από πέντε κιλά.

Το Modular Prosthetic Limb προσομοιάζει στη δεξιότητα των κινήσεων με το φυσικό άνω ανθρώπινο άκρο και είναι σχεδιασμένο ώστε να αποκρίνεται στη σκέψη του χρήστη. Στο πλαίσιο πειραμάτων προσέφερε σε παράλυτους ασθενείς τη δυνατότητα να εκτελούν πολύπλοκες κινήσεις σε τρεις διαστάσεις.

Σημειώνεται ότι η ίδια ερευνητική ομάδα ήταν η πρώτη που είχε δείξει πώς παράλυτα άτομα μπορούν μόνο με τη σκέψη τους να κινήσουν τον κέρσορα σε μια οθόνη υπολογιστή.

Προς το παρόν η συγκεκριμένη τεχνολογία είναι πειραματική και πολύ ακριβή ωστόσο οι επιστήμονες ελπίζουν ότι πιο εξελιγμένοι αλγόριθμοι θα βελτιώσουν αυτά τα «νευρο-προσθετικά» μέλη χαρίζοντας αυτονομία σε άτομα που έχουν παραλύσει λόγω εγκεφαλικού επεισοδίου, τραυματισμών στη σπονδυλική στήλη και άλλων παθήσεων.

10. Πώς αλλάζουν οι «γεύσεις» των νετρίνων

Το τελευταίο κομμάτι ενός παζλ που βασάνιζε επί έτη τους φυσικούς φαίνεται ότι βρέθηκε εφέτος μέσω των μετρήσεων του Πειράματος Νετρίνων του Αντιδραστήρα Daya Bay στην Κίνα.

Η διεθνής ομάδα ερευνητών που εργάζεται εκεί κατόρθωσε να προσδιορίσει την τιμή και της τελευταίας παραμέτρου που απαιτείται για την περιγραφή των ταλαντώσεων των νετρίνων – του τρόπου δηλαδή με τον οποίο τα σωματίδια περνούν από τον ένα τύπο στον άλλο ή, όπως λένε οι ειδικοί, αλλάζουν «γεύσεις».

Η εξέλιξη θα επιτρέψει πλέον στους επιστήμονες να μελετήσουν καλύτερα τη συμπεριφορά των νετρίνων και των αντινετρίνων και ενδεχομένως να δώσουν απαντήσεις στο μεγάλο μυστήριο της ύπαρξης της ύλης και της αντιύλης στο Σύμπαν.

Για πολύ καιρό η επιστήμη θεωρούσε τα νετρίνα μάλλον «αδιάφορα» σωματίδια με μηδενική μάζα και ουδέτερο φορτίο. Πρόσφατα όμως αποδείχθηκε ότι έκρυβαν πολυποίκιλες εκπλήξεις. Ναι μεν το φορτίο τους είναι ουδέτερο αλλά μάλλον διαθέτουν μάζα – έστω και εξαιρετικά μικρή. Επιλέον είναι τα μόνα που κυκλοφορούν σε πολλές «γεύσεις».

Η καθυστερημένη αναγνώριση είναι βέβαια δικαιολογημένη. Τα νετρίνα είναι εξαιρετικά «φευγαλέα» σωματίδια: ταξιδεύουν σε ταχύτητες παρόμοιες με αυτές του φωτός και δεν αλληλεπιδρούν σχεδόν με τίποτε – υπόκεινται μόνο σε ασθενείς αλληλεπιδράσεις με την ύλη. Αυτό σημαίνει ότι μπορούν να διαπεράσουν τα πάντα, ακόμη και το χέρι σας, ανεμπόδιστα και χωρίς να γίνονται αντιληπτά.

Οι επιστήμονες έχουν διακρίνει προς το παρόν τρεις τύπους τους, ή «γεύσεις» όπως τις αποκαλούν: τα νετρίνα ηλεκτρονίου, τα νετρίνα μιονίου και τα νετρίνα τ. Κατά τη διάρκεια του ιλιγγιωδών ταχυτήτων ταξιδιού τους τα σωματίδια-χαμαιλέοντες φαίνονται ξαφνικά να «εξαφανίζονται». Στην πραγματικότητα όμως, όπως ανακάλυψαν οι επιστήμονες, απλώς αλλάζουν γεύση: «μετασχηματίζονται» ή υφίστανται ταλαντώσεις μεταπηδώντας από τον έναν τύπο στον άλλο.

Η ανακάλυψη των ταλαντώσεων των νετρίνων – οι οποίες είναι και αυτές που απέδειξαν ότι τα σωμάτια έχουν μάζα – έγινε εδώ και περίπου μια δεκαετία. Εκτοτε οι φυσικοί προσπαθούν να διερευνήσουν πώς ακριβώς συντελούνται. Διεξάγοντας σειρές πειραμάτων πέτυχαν να προσδιορίσουν την τιμή σχεδόν όλων των παραμέτρων που προβλέπει το θεωρητικό μοντέλο της περιγραφής τους – εκτός από μια.

Αυτήν ακριβώς την παράμετρο, τη γωνία μείξης θ13, κατόρθωσαν να μετρήσουν οι ερευνητές του Daya Bay, προσδιορίζοντας την τιμή της στις 8,8 μοίρες και όχι στο 0, όπως υπαγόρευαν ορισμένες υποψίες.

Η εξέλιξη είναι σημαντική, όχι μόνο γιατί πλέον θα επιτρέψει πειράματα και υπολογισμούς που ως τώρα ήταν αδύνατα, αλλά και επειδή το γεγονός ότι η θ13 δεν έχει μηδενική τιμή «ανοίγει» ένα μεγάλο πεδίο πιθανοτήτων για την επιβεβαίωση βασικών θεωριών της Φυσικής όπως η ασυμμετρία μεταξύ ύλης και αντιύλης (η λεγόμενη παραβίαση φορτίου-ισοτιμίας ή CP violation).
πηγή
www.anexigita.com


Δημοσιεύτηκε στις κατηγορίες
ads here