Βρέχει διαμάντια στον Δία και τον Κρόνο!

Αν ταξιδέψετε στον Δία ή τον Κρόνο, καλύτερα να πάρετε μαζί σας απόχη αντί για ομπρέλα: Σωματίδια κάπνας που σχηματίζονται ψηλά στις ατμόσφαιρες των δύο γιγάντιων πλανητών δεν αποκλείεται να μετατρέπονται σε διαμάντια, τα οποία πέφτουν ως βροχή, εκτιμούν Αμερικανοί ερευνητές. Άλλοι συνάδελφοί τους, όμως, δεν φαίνονται θαμπωμένοι από την υποθετική χλιδή.

Κοσμικά διαμάντια

Ο άνθρακας είναι γνωστό ότι μετατρέπεται σε διαμάντι σε συνθήκες ακραίας πίεσης και υψηλής θερμοκρασίας, όπως για παράδειγμα στο εσωτερικό της Γης.

Σύμφωνα μάλιστα με προηγούμενες θεωρητικές μελέτες, γιγάντια διαμάντια ίσως κρύβονται στις καρδιές μακρινών πλανητών ή ακόμα και στους πυρήνες νεκρών άστρων.

Τέτοια κοσμικά διαμάντια δεν αποκλείεται όμως να κρύβονται και στο Ηλιακό Σύστημα, και συγκεκριμένα στις παχιές ατμόσφαιρες του Ποσειδώνα και του Ουρανού, όπως έχουν προτείνει ορισμένοι ερευνητές.

Η νέα μελέτη αφήνει τώρα ανοιχτό το ενδεχόμενο να βρέχει διαμάντια και στον Άρη και τον Δία, τους δύο μεγαλύτερους πλανήτες της γειτονιάς μας. Ερευνητές της αμερικανικής εταιρείας California Specialty Engineering και του Πανεπιστημίου του Ουισκόνσιν στο Μάντισον παρουσίασαν τις εκτιμήσεις τους σε συνέδριο της Αμερικανικής Αστρονομικής Εταιρείας στο Ντένβερ του Κολοράντο.

Συνδυάζοντας τα νεότερα δεδομένα για τη συμπεριφορά του άνθρακα σε συνθήκες υψηλής πίεσης και θερμοκρασίας με τα τελευταία μοντέλα για τις ατμόσφαιρες των γιγάντιων πλανητών, η ερευνητική ομάδα παρουσίασε ένα σαφές σενάριο για τη βροχή διαμαντιών.

Πολύτιμη βροχή

Όλα αρχίζουν όταν μόρια μεθανίου ψηλά στην ατμόσφαιρα διασπώνται από κεραυνούς και δίνουν άτομα άνθρακα, τα οποία ενώνονται και δίνουν σωματίδια αιθάλης (καπνιάς). Η αιθάλη βυθίζεται σε κατώτερα, θερμότερα στρώματα της ατμόσφαιρας όπου συμπιέζεται και μετατρέπεται πρώτα σε γραφίτη και τελικά σε διαμάντια.

Τα διαμάντια συνεχίζουν το ταξίδι τους όλο και πιο βαθιά στην ατμόσφαιρα, μέχρι που η θερμοκρασία φτάνει τους 8.000 βαθμούς Κελσίου και κυριολεκτικά τα λιώνει.

Στην περίπτωση του Κρόνου, τα διαμάντια εκτιμάται ότι σχηματίζονται σε βάθος 6.000 χιλιομέτρων μέσα στην ατμόσφαιρα και πέφτουν ως βροχή για ακόμα 30.000 χιλιόμετρα.

Η ερευνητική ομάδα εκτιμά ότι ο πλανήτης διαθέτει γύρω στους 10 εκατομμύρια τόνους διαμαντιών σε διάφορα μεγέθη, από ένα χιλιοστό μέχρι 10 εκατοστά.

Οι αντιρρήσεις

Οι εκτιμήσεις, όμως, δεν βρίσκουν σύμφωνους άλλους επιστήμονες. Το γεγονός ότι τα διαμάντια μπορούν θεωρητικά να σχηματίζονται στις ατμόσφαιρες του Δία και του Κρόνου δεν σημαίνει απαραίτητα ότι αυτό συμβαίνει στην πραγματικότητα, σχολίασε στο «New Scientist» ο Λούκα Γκιρινγκέλι του Ινστιτούτου «Φριτς Χάμπερ» στη Γερμανία, ο οποίος έχει επίσης αμφισβητήσει τα διαμάντια του Ουρανού και του Ποσειδώνα.

Εξίσου επιφυλακτικός είναι ο Ντέιβιντ Στίβενσον του Ινστιτούτου Τεχνολογίας στην Καλιφόρνια, ο οποίος επισήμανε στο Nature.com ότι το μεθάνιο αντιστοιχεί μόλις στο 0,2 έως 0,5% των ατμοσφαιρών του Δία και του Κρόνου αντίστοιχα. Και, επειδή ο άνθρακας της ατμόσφαιρας είναι πολύ αραιός, τα σωματίδια αιθάλης θα διαλύονταν αμέσως μετά τον σχηματισμό τους, πριν μετατραπούν σε διαμάντια.

www.anexigita.com

διάβασε κι άλλο

Δημοσιεύτηκε στις κατηγορίες Δίας, διάστημα, επιστήμη, Κρόνος

Οξυζενέ στον δορυφόρο του Δία Ευρώπη

Θα μπορούσε να να αποτελεί πηγή ενέργειας για τις μορφές ζωής που θα μπορούσαν να βρίσκονται στον υπόγειο ωκεανό της

Αριστερά η Ευρώπη σε εικόνα πραγματικού χρώματος από την αποστολή Galileo. Η εικόνα δεξιά έχει υποστεί επεξεργασία για να αναδειχθούν τα επιφανειακά χαρακτηριστικά. Οι γραμμές αντιστοιχούν σε ρωγμές στον πάγο.

Η παγωμένη επιφάνεια της Ευρώπης, αυτού του αινιγματικού δορυφόρου του Δία, περιέχει σχετικά μεγάλες ποσότητες υπεροξειδίου του υδρογόνου, το οποίο θα μπορούσε να αποτελεί πηγή ενέργειας για τα μικρόβια που ενδεχομένως κρύβονται στον υπόγειο ωκεανό του φεγγαριού, ανακοίνωσαν ερευνητές της NASA.
«Η ζωή όπως τη γνωρίζουμε χρειάζεται υγρό νερό, χημικά στοιχεία όπως ο άνθρακας, το άζωτο, ο φώσφορος και το θείο, καθώς και κάποια πηγή χημικής ενέργειας ή φωτός» δήλωσε ο Κέβιν Χαντ του Εργαστηρίου Αεριώθησης (JPL) της NASA στην Καλιφόρνια.
«Η Ευρώπη διαθέτει υγρό νερό και χημικά στοιχεία, και πιστεύουμε ότι το υπεροξείδιο του υδρογόνου ενδέχεται να καλύπτει ένα σημαντικό μέρος των απαιτήσεων σε ενέργεια».
»Η παρουσία οξειδωτικών παραγόντων όπως το υπεροξείδιο του υδρογόνου έπαιξε κρίσιμο ρόλο στην εμφάνιση σύνθετων, πολυκύτταρων μορφών ζωής στη Γη» επισήμανε.
Η Ευρώπη, ένα από τα τέσσερα μεγάλα φεγγάρια του Δία, συγκεντρώνει εδώ και χρόνια το ενδιαφέρον των αστροβιολόγων, καθώς υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι κάτω από τον πάγο που καλύπτει την επιφάνεια υπάρχει ένας παγκόσμιος ωκεανός, μέσα στον οποίο θα μπορούσε ενδεχομένως να έχει εμφανιστεί μικροβιακή ζωή (το ίδιο ισχύει εξάλλου για τον δορυφόρο του Κρόνου Εγκέλαδο)
Το υπεροξείδιο του υδρογόνου (Η2Ο2) είναι μια υγρή, άοσμη ένωση με ισχυρές οξειδωτικές ιδιότητες. Το υδατικό του διάλειμμα, γνωστό ως οξυζενέ, χρησιμοποιείται ως απολυμαντικό.
Για τους περισσότερους ζωντανούς οργανισμούς, το υπεροξείδιο του υδρογόνου σχηματίζεται ως παραπροϊόν των μεταβολικών αντιδράσεων και πρέπει να εξουδετερώνεται από τα κύτταρα καθώς έχει ισχυρή τοξική δράση. Ορισμένα βακτήρια, πάντως, χρησιμοποιούν το υπεροξείδιο ως πηγή ενέργειας.
Οι πρώτες ενδείξεις για την ύπαρξη υπεροξειδίου του υδρογόνου στην Ευρώπη ήρθαν το 1997 από την αποστολή Galileo, η οποία όμως μελέτησε ένα μικρό τμήμα του υδρογόνου.
Τώρα, οι ερευνητές K. P. Hand and M. E. Brown παρουσιάζουν στo The Astrophysical Journal Letters μια ανάλυση που καλύπτει μια πολύ μεγαλύτερη επιφάνεια.
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν το τηλεσκόπιο Keck ΙΙ στη Χαβάη για να ανιχνεύσουν τη φασματική υπογραφή του Η2Ο2 στο υπέρυθρο τμήμα του φάσματος. Η ουσία ανιχνεύθηκε στην πλευρά του Ευρώπης που κοιτά προς την κατεύθυνση της κίνησης του φεγγαριού, σε συγκέντρωση 20 φορές μικρότερη από ό,τι στο οξυζενέ για οικιακή χρήση.
Αυτό όμως που παραμένει άγνωστο είναι το κατά πόσο το υπεροξείδιο υπάρχει και μέσα στον ωκεανό της Ευρώπης, εκτός από την επιφάνεια που είναι σχεδόν σίγουρα νεκρή.
«Στην Ευρώπη, το υπεροξείδιο θα μπορούσε να ικανοποιεί τις ενεργειακές απαιτήσεις που απαιτούνται για τη ζωή, εφόσον βέβαια αναμειγνύεται με το νερό του ωκεανού» επισήμανε ο Δρ Hand.
Όσον αφορά το μηχανισμό σχηματισμού του υπεροξείδιου, οι ερευνητές εκτιμούν ότι η ένωση δημιουργείται από το βομβαρδισμό του επιφανειακού πάγου από ισχυρή ακτινοβολία.
http://physicsgg.me
www.anexigita.com

διάβασε κι άλλο

Δημοσιεύτηκε στις κατηγορίες Δίας, διάστημα, Ευρώπη

Έκλειψη του Δία από τη Σελήνη μας (βίντεο)

Γράφει ο ανεξήγητος παράξενος.
Στις 25 του Δεκεμβρίου του 2012 εκτός από τη γέννηση του Χριστού υπήρξε ένα άλλο μοναδικό φαινόμενο: Το φεγγάρι κάλυψε το μεγαλύτερο πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος ,το  Δία.Παρατηρήθηκε δηλαδή μια έκλειψη του Δία από τη Σελήνη μας.

Προσθήκη λεζάντας

Το γεγονός καταγράφηκε από τον αστροφωτογράφο Rafael Defavari. Οι παρατηρήσεις του έγιναν  από τη βραζιλιάνικη πόλη του Sao Bernardo do Campo.



Η απόσταση μεταξύ της Σελήνης και του Δία  είναι 625 εκατ. χιλιόμετρα και η έκλειψη διήρκεσε.1 ώρα και 10 λεπτά. Η επόμενη εκδήλωση του ίδιου φαινομένου θα πραγματοποιηθεί στις 22 του Γενάρη του 2013 και θα είναι ορατή από το μεγαλύτερο μέρος της Αμερικής.

Εδώ είναι το βίντεο και τις φωτογραφίες που ελήφθησαν astrophotographer.

www.anexigita.com

διάβασε κι άλλο

Δημοσιεύτηκε στις κατηγορίες βίντεο, Δίας, διάστημα, εκλείψεις, σελήνη, τα άρθρα μας

Το «Ηφαιστειακό» Σέλας Tου Δία

Η Ιώ δημιουργεί τo πολικό σέλας του Δία. Δείτε ένα βίντεο που δείχνει το εντυπωσιακό φαινόμενo.



Λονδίνο
Ερευνητές στο Βέλγιο υποστηρίζουν ότι έλυσαν το μυστήριο με το πολικό σέλας του Δία. Σύμφωνα με τους ερευνητές τα δύο δακτυλίδια στους δύο πόλους του πλανήτη είναι προϊόν της δραστηριότητας της Ιούς, του ηφαιστειογενούς δορυφόρου του Δία.

Η ανακάλυψη

Ερευνητές του Πανεπιστήμιου της Λιέγης παρατηρούσαν με τη βοήθεια του διαστημικού τηλεσκοπίου Hubble τον Δία και την Ιώ επί καθημερινής βάσεως για πέντε μήνες. Σε αυτό το διάστημα συγκέντρωσαν διπλάσιο όγκο δεδομένων για την σχέση και την αλληλεπίδραση Δία και Ιούς από τα δεδομένα που είχαν συλλεχθεί την προηγούμενη δεκαετία.

Συνδυάζοντας τα στοιχεία των δικών τους παρατηρήσεων με εικόνες και δεδομένα που έστειλε κατά το πέρασμά του από τον Δία και τα φεγγάρια του το σκάφος New Horizons πριν από πέντε έτη οδηγήθηκαν στο συμπέρασμα ότι κεντρικό ρόλο στη δημιουργία του σέλαος στον Δία παίζει η Ιώ.

Τεράστιες ποσότητες ηφαιστειακού υλικού εκτοξεύονται στο διάστημα καθημερινά από την Ιώ. Υπολογίζουν ότι η Ιώ εκτοξεύει στο διάστημα έναν τόνο θειούχου υλικού το δευτερόλεπτο. Σύμφωνα με τους ερευνητές τα φορτισμένα σωματίδια που πηγάζουν από την Ιώ «συλλαμβάνονται» από το μαγνητικό πεδίο του Δία προκαλώντας μόνιμο σέλας στους δύο πόλους του.

Στο φαινόμενο ρόλο παίζει και ο ηλιακός άνεμος ενώ οι ερευνητές συνεχίζουν τις παρατηρήσεις ώστε να αποκρυπτογραφήσουν πλήρως το φαινόμενο. Αναμένουν νέα στοιχεία από την αποστολή Juno όπου ένα εξερευνητικό σκάφος θα πλησιάσει και θα παρατηρήσει τον Δία το 2016. Η έρευνα δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Geophysical Research Letters.

H Ιώ

Η Ιώ είναι ο δεύτερος κοντινότερος στον Δία δορυφόρος του. Γεωλογικά είναι το πιο δραστήριο σώμα στο Ηλιακό μας σύστημα επειδή βρίσκεται αιχμαλωτισμένη σε μια βαρυτική παγίδα ανάμεσα στο Δία και τους γειτονικούς δορυφόρους Ευρώπη, Γανυμήδη και Καλλιστώ, που την έλκουν από διαφορετικές συνεχώς γωνίες. Μέσα σ’ αυτές τις παλιρροϊκές δυνάμεις η επιφάνεια του εδάφους της Ιούς ανεβοκατεβαίνει συνεχώς. Οι παλίρροιες θερμαίνουν το εσωτερικό της λιώνοντας τους βράχους, που μαζί με θειούχα αέρια ξεπετάγονται στην επιφάνεια με βίαιες ηφαιστειακές εκρήξεις.

πηγή

διάβασε κι άλλο

Δημοσιεύτηκε στις κατηγορίες Δίας