Ο Λουκιανός και ο πόλεμος των Ελλήνων στη Σελήνη!

Ο Ελληνικής καταγωγής Λουκιανός από την Σαμοσάτα της Συρίας έζησε το 120 μ.χ. στο βιβλίο του «Αληθινή Ιστορία» δίνει πληροφορίες που σε ξαφνιάζουν. Διαβάστε παρακάτω. 

«Πήγαινε με ένα καράβι που το πήρε ο αέρας για εφτά μερόνυχτα και την όγδοη ημέρα έφτασε στο φεγγάρι. (Τόσο κάνουν τα σύγχρονα διαστημόπλοια του ανθρώπου για να πάνε στο φεγγάρι). Μπήκε μέσα σ' ένα πηγάδι που από πάνω είχε καθρέφτες και έβλεπε όλη τη γη. (Πρόκειται για υπερσύγχρονο τηλεσκόπιο που ο άνθρωπος ακόμη δεν το έχει φτιάξει γιατί με αυτό έβλεπε και τους ανθρώπους στην γη). Βασιλιάς της Σελήνης ήταν ο Ενδυμίωνας που τον πήραν από την γη και τον πήγαν στο φεγγάρι και τον έκαναν βασιλιά.»

Περιγράφει τρικινητήρια αεροπλάνα (τρικέφαλοι αλογογύπες που πετούσαν), περιγράφει σύγχρονες διόπτρες (έβαζαν και έβγαζαν τα μάτια τους που μπορούσε να τα φορά ο καθένας και έβλεπαν πολύ μακρυά), περιγράφει πολεμιστές με διαστημική στολή που είχε δύο κέρατα "κεραίες".

Ο στρατός αυτός ήταν του Φαέθοντα και επειδή ήταν άνθρωποι σαν εμάς και η θερμοκρασία της σελήνης μεγάλη γι αυτό φορούσαν τις διαστημικές στολές. Στα αρχαία Ινδικά έπη, αναφέρονται για πόλεμο Ελλήνων με κατοίκους της Σελήνης και συγκεκριμένα αναφέρουν ότι αρχηγός των Ελλήνων ήταν ο Ηρακλής. Οι Ινδοί τι λόγο είχανε σε δικά τους κείμενα να αναφέρουν Έλληνες ειδικά και μάλιστα σε πόλεμο με τους κατοίκους της σελήνης;

Πριν το 9560 π.Χ. πιστεύω ότι οι Έλληνες ήταν κοσμοκράτορες και είχαν σαφώς, τη δυνατότητα και την τεχνολογία να ταξιδεύουν σε όλη τη Γη . Επειδή υπάρχουν πολλές αναφορές αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων , οι οποίοι έγραψαν ότι στη Σελήνη υπάρχουν άνθρωποι και κτίρια δείτε το κάτω βίντεο. Δείτε τα κατεστραμμένα κτίρια. Που το ήξεραν οι πρόγονοι μας; 

 πηγή
www.anexigita.com

διάβασε κι άλλο

Δημοσιεύτηκε στις κατηγορίες μυθολογία, σελήνη

10 μύθοι για τους Βίκινγκς

1.Οι Βίκινγκ ήταν έθνος. Οι Βίκινγκ δεν ήταν έθνος υπό τη μορφή που το αντιλαμβανόμαστε εμείς σήμερα, αλλά ομάδες πολεμιστών, εξερευνητές και έμποροι . Συχνά , στις αποστολές στη δύση οι Βίκινγκ ήταν Νορβηγοί, Δανοί, Σουηδοί, αλλά και όποιος τους ακολουθούσε. Εξάλλου στα αρχαία Νορβηγικά το vakingr δεν δηλώνει κάποια υπηκοότητα αλλά επάγγελμα, απασχόληση. Έτσι ένας Βίκινγκ ήταν καθένας που συμμετείχε σε μια υπερπόντια αποστολή.

2. Βίκινγκ φορούσαν κερασφόρα κράνη. Το κράνος Gjermundbu , το μόνο υπάρχον αυθεντικό κράνος των Βίκινγκς, δεν έχει κέρατα. Καμία απεικόνιση των κρανών τους που χρονολογούνται στην εποχή των Βίκινγκς δεν παριστάνει κερασφόρα κράνη. Υπάρχουν δύο ή τρεις αναφορές τελετουργικών πομπών όπου οι πολεμιστές φορούν κράνη με προεξοχές που τελείωναν με τυποποιημένα κεφάλια πουλιών ή που έμοιαζαν με φίδια. Ακόμη όμως και η τελετουργική χρήση των κερασφόρων κρανών από τους Βίκινγκς είναι κάτι που δεν έχει ακόμη αποδειχτεί.


3. Το αγαπημένο όπλο των Βίκινγκ ήταν ένα ογκώδες διπλό τσεκούρι. Οι Βίκινγκ χρησιμοποίην τα τσεκούρια στη μάχη, όπως η ταφόπετρα Lindisfarne επεξηγεί γραφικά. Εντούτοις, ήταν ένα τσεκούρι πολύ διαφορετικού τύπου από τα προτεινόμενα στο σύγχρονο πολιτισμό. Πρέπει να αναφερθεί ότι κανένα τσεκούρι δεν έχει βρεθεί ποτέ από την περίοδο της πρώτης μεσαιωνικής Ευρώπης. Τα τσεκούρια των Βίκινγκ ήταν ελαφριά και τα χρησιμοποίησαν συνήθως με το ενα χέρι. Τα πιό κοινά όπλα που βρέθηκαν στις περιοχές των Βίκινγκ είναι τα ακόντια

4. Βίκινγκ είχαν πλεξούδες. Όσον αφορά στη κόμμωση , Οι Βίκινγκς ξύρισαν εντελώς το πίσω μισό μέρος του κεφαλιού τους, πίσω από μια γραμμή από το ενα αυτί ως το άλλο . Στο μπροστινό μισό του κεφαλιού, δηλαδή το μπροστινό αυτής της γραμμής, τα μαλλιά αφήνονταν να μεγαλώσουν πολύ . Υπάρχει μια επιστολή του 11ου αιώνα στα αρχαία αγγλικά, η οποία αναφέρει τη δανική μόδα “... με τον απογυμνωμένο λαιμό και τα τυφλωμένα μάτια ...” Δεν υπάρχει ομως κανένα ιστορικό στοιχείο οτι οι Βίκινγκς είχαν πλεξούδες.

5. Οι στρατοί των Βίκινγκς ήταν τεράστιοι. Οι πηγές συχνά αναφέρονται στους τεράστιους αριθμούς των στρατών των Βίκινγκς. Βάσει των αρχαιολογικών στοιχείων όμως για το μέγεθος των βαρκών τους τα δεδομένα είναι πολύ διαφορετικά. Παρατηρούμε ότι τα σκάφη τους μπορούσαν να μεταφέρουν πενήντα έως εξήντα άτομα. Σημαίνει ότι οι στρατοί τους πρέπει να αριθμούσαν μερικές εκατοντάδες, όχι όμως χιλιάδες.

6. Οι Βίκινγκς ήταν εξαιρετικά σκληροί και αιμοδιψείς. Οι Βίκινγκ ήταν πράγματι μερικές φορές πολύ βίαοι. Δεν ήταν όμως περισσότερο βίαιοι απο τους Χριστιανικούς στρατούς της εποχής εκείνης. Ο στρατός του Καρλομάγνου δεν σκότωσε μόνο περισσότερους ανθρώπους αλλά αφάνισε και ολόκληρες φυλές. Οι επίσημες πηγές αποδεικνύουν οτι ήταν πολύ πιο αιμοδιψής και σκληρός στρατός απο τους Βίκινγκς .

7 Οι Βίκινγκς σε όλη τους τη ζωή δεν έκαναν τίποτα εκτός από μάχες και λεηλασίες. Οι Βίκινγκ λεηλάτησαν πολλά εδάφη. Εντούτοις η λεηλασία ήταν μόνο ένας μεταξύ πολλών άλλων στόχων των υπερπόντιων αποστολών τους. Οι Βίκινγκ αποίκισαν ειρηνικά την Ισλανδία, τη Γροιλανδία και πολλά μικρότερα νησιά. Σαν εξερευνητές διέσχισαν τον Ατλαντικό και έφθασαν στην Αμερική 500 χρόνια πριν από τον Κολόμβο. Σαν διεθνείς εμπόροι του καιρού τους επίσης, έκαναν ειρηνικά εμπόριο με σχεδόν κάθε χώρα του τότε γνωστού κόσμου.

8. Οι Βίκινγκς χρησιμοποιούσαν τα ανθρώπινα κρανία ως ποτήρια. Αυτή η παρερμηνεία πηγαίνει πίσω στο antiquissima literatura Danica seu Runer του Ole Worm, που δημοσιεύτηκε το 1636 και ανατυπώθηκε το 1651. Εκεί η φράση που λέει ότι οι Δανοί πίνουν το κρασί τους “... από τους κυρτούς κλάδους των κρανίων...” εννοώντας τα κέρατα, μεταφράστηκε στα λατινικά ως “... από τα κρανία εκείνων που είχαν σφαγιαστεί...” .

9. Βίκινγκς ήταν λερωμένοι. Στην Αγγλία, λόγω της συνήθειάς τους λουσίματος κάθε Σάββατο, οι Βίκινγκς είχαν τη φήμη της υπερβολικής καθαριότητας. Ο Ibn Rustah, ένας περσης εξερευνητής του 10ου αιώνα, σημειώνει ρητά την σχολαστική καθαριότητα των Βίκινγκς. Κατά τη διάρκεια των ανασκαφών στις περιοχές τους, οι χτένες είναι το συχνότερων αντικειμένων που βρίσκεται. Επίσης οι Βίκινγκς χρησιμοποίησαν πολύ τσιμπιδάκια, ξυράφια και κάποια εργαλεία για να διατηρούν τα αυτιά τους καθαρά. Παρήγαγαν επίσης σαπούνι.

10. Το σκάφος των Βίκινγκς Oseberg ήταν ένα πολεμικό σκάφος. Το σκάφος Oseberg είναι ένα πολύ καλά συντηρημένο σκάφος που βρίσκεται σε ένα ανάχωμα ενταφιασμών στη Νορβηγία. Στο σύγχρονο πολιτισμό οι Βίκινγκς απεικονίζονται συχνά να διασχίζουν τους ωκεανούς και να συμμετέχοντας στις μάχες με σκάφη που είναι αντίγραφα του σκάφους Oseberg. Εντούτοις, τα πλευρά της βάρκας αυτής είναι τόσο χαμηλά και όλο το σχήμα γενικότερα τόσο “λεπτό” που δεν θα μπορούσε να είναι τίποτα περισσότερο από ένα εθιμοτυπικό σκάφος που δεν άφηνε ποτέ τα παράκτια νερά.

πηγή

www.anexigita.com

διάβασε κι άλλο

Δημοσιεύτηκε στις κατηγορίες Βίκινγκς, μυθολογία

Ο μύθος της αρπαγής της Ευρώπης

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ευρώπη είναι γνωστή κυρίως η κόρη του Φοίνικα και της Τηλέφασσας. Από μερικούς θεωρείται κόρη του Αγήνορα (ο Φοίνιξ ήταν γιος του Αγήνορα). Ο Δίας απήγαγε την Ευρώπη και μαζί απέκτησαν τρία τουλάχιστον παιδιά: τον βασιλιά Μίνωα, τον Ραδάμανθυ και τον Σαρπηδόνα. «Ευρ-ώπη» σημαίνει αυτή που έχει πλατύ, στρογγυλό πρόσωπο.

Η Αρπαγή της Ευρώπης

Σύμφωνα με τον μύθο, η Ευρώπη ήταν αδελφή του Κάδμου, ιδρυτή της Θήβας και κόρη του Αγήνορα και της Τηλεφάσσας, ηγεμόνων της Φοινίκης. Όταν μεγάλωσε, μια μέρα πήγε στα λιβάδια της παραλία, για να παίξει με τις φίλες της και να μαζέψει λουλούδια. Εκεί συνάντησε τον θεό Δία. Εκείνον αμέσως τον χτύπησε ο Έρωτας και για να την πλησιάσει μεταμορφώθηκε σε ήρεμο, εύσωμο και δυνατό ταύρο και πήγε δίπλα της κάνοντας δήθεν ότι βόσκει, σκεπτόμενος με τι τρόπο θα την κατακτούσε. Εκείνη τότε πλησίασε τον ταύρο - Δία και άρχισε να τον χαϊδεύει γοητευμένη από την ωραία κορμοστασιά του και τη μυϊκή του δύναμη. Σε λίγο δε δίστασε και να τον ιππεύσει. Τότε αυτός άρχισε να τρέχει με αστραπιαία ταχύτητα. Η Ευρώπη έκλαιγε, μα δεν μπορούσε να πηδήσει, γιατί φοβόταν μη σκοτωθεί.

Ο μεταμορφωμένος σε ταύρο θεός διέσχισε τη θάλασσα συνοδευόμενος από Τρίτωνες και Νηρηίδες και έφτασε στην Κρήτη. Όταν αποβιβάστηκε στο νησί, ο ταύρος δεν φαινόταν πια, αλλά ο Δίας πήρε από το χέρι την Ευρώπη και την οδήγησε στο Δικταίον Άντρο. Καρπός των ερωτικών ενώσεων του Δία και της Ευρώπης στην Κρήτη ήταν ο Μίνωας, ο Ραδάμανθυς και ο Σαρπηδόνας. Αργότερα, όταν ο Δίας εγκατέλειψε την Ευρώπη και πήγε στον Όλυμπο, η Ευρώπη πήρε για δεύτερο σύζυγό της το βασιλιά της Κρήτης Αστερίωνα, που υιοθέτησε και τα παιδιά που είχε αποκτήσει αυτή από το Δία. Μετά το θάνατο του βασιλιά Αστέριου, το θρόνο της Κρήτης πήρε ο μεγαλύτερος από τους θετούς γιους του, ο Μίνωας, ο οποίος έγινε ο πρώτος Έλληνας θαλασσοκράτορας και νομοθέτης.

Υπάρχουν όμως και άλλες παραλλαγές του μύθου της Ευρώπης: Μία αναφέρει ότι ήταν κόρη του Ωκεανού και της Τηθύος ή της Παρθενόπης, αδελφή της Θράκης και ετεροθαλής αδελφή της Ασίας και της Λιβύης. Δηλαδή η Ευρώπη υπήρξε επώνυμη της ηπειρωτικής Ελλάδας και μετά τους Περσικούς Πολέμους του τρίτου τμήματος του τότε γνωστού κόσμου, της Ευρώπης.

Στην Ήπειρο έλεγαν ότι ο Δώδων, από τον οποίο πήρε το όνομά της η Δωδώνη, ήταν επίσης γιος του Δία και της Ευρώπης, όπως και ο Αιακός, γενάρχης των Αιακιδών. Παιδί της Ευρώπης λέγεται ότι ήταν και ο Κάρνος, αγαπημένος του θεού Απόλλωνα.

(φώτο αριστερά: Αρχαίο σύμβολο με την Ευρώπη). Η λατρεία της Ευρώπης διαδόθηκε σε όλη την Ελλάδα. Στο Πήλιο υπήρχε το «Λουτρόν της Ευρώπης». Η θεσσαλική πόλη Γυρτώνη ή Γυρτών είναι παραλλαγή της Γόρτυνος, του κέντρου της λατρείας της Ευρώπης στην Κρήτη.

Από τον Όλυμπο πήγαζε ομώνυμό της ποτάμι, ο Εύρωπος.

Ο Θάσος ήταν αδελφός της Ευρώπης, όπως και οι Κάδμος, Ρινέας, Σύρος και άλλοι. Γενικώς, οι ελληνικές πόλεις ήθελαν να έχουν κάποια σχέση με την Ευρώπη, της οποίας ο μύθος ήταν διαδεδομένος παντού, με παραλλαγές από πόλη σε πόλη.

Εκτός Ελλάδας, ο Λουκιανός (2ος αι. μ.Χ.) πληροφορήθηκε ότι ο ναός της Αστάρτης στη Σιδώνα ήταν αφιερωμένος στην πραγματικότητα στην Ευρώπη:

«Υπάρχει παρομοίως στη Φοινίκη μέγας ναός των Σιδωνίων. Τον αποκαλούν ναό της Αστάρτης. Πιστεύω ότι αυτή η Αστάρτη είναι η σεληνιακή θεότητα. Αλλά σύμφωνα με ένα εκ των ιερέων, αυτός ο ναός είναι αφιερωμένος στην πραγματικότητα στην Ευρώπη, την αδελφή του Κάδμου. ..., όταν έφυγε από τη Γη οι Φοίνικες την τίμησαν με ναό και διηγούνταν ένα ιερό θρύλο γι' αυτή, πώς ο Δίας την ερωτεύθηκε για την ομορφιά της και μεταμορφωμένος σε ταύρο την μετέφερε στην Κρήτη. Αυτό τον μύθο τον άκουσα και από άλλους Φοίνικες. Και το νόμισμα των Σιδωνίων φέρει επάνω του την Ευρώπη καθήμενη επί ταύρου...»

Επίσης σύμφωνα με τον ίδιο τον Λουκιανό, η πρώτη ερωτική ένωση του Δία και της Ευρώπης έγινε στο Δικταίο Άντρο, το σπήλαιο δηλαδή όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε ο Δίας. («επεί δε επέβη τη νήσω (Κρήτη) ο μεν ταύρος ουκέτι εφαίνετο, επιλαβόμενος δε της χειρός o Ζεύς απήγε την Ευρώπην εις το Δικταίον άντρον ερυθριώσαν και κάτω ορώσαν…», Λουκιανός Σαμωσατέας, Ενάλιοι Διάλογοι, 15, 4)


Αντίθετα σύμφωνα με την παράδοση των Γορτυνίων, η ερωτική ένωση του Δία και της Ευρώπης έγινε στην περιοχή της Γόρτυνας, στη σκιά ενός πλατάνου που από τότε παρέμεινε αειθαλής, κάτι που αποτυπώνεται σε πάρα πολλά νομίσματά της πόλης αυτής.

Παιδιά του Δία και της Ευρώπης, σύμφωνα με τον Όμηρο, ήταν μόνο ο Μίνωας και ο Ραδάμανθυς (και οι δυο φέρονται ως κριτές στον Άδη των Ελλήνων): «μηδέ του κοσμολόητου Φοίνικα την κόρη ως αγαπούσα, που το Ραδάμανθυ μου γέννησε και τον ισόθεο Μίνω» (Ιλιάδα Ξ 310 – 322).

Αντίθετα, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο (Α 2 και Α 170 - 173), ο Μίνωας ήταν γιος ενός Έλληνα, μάλλον Κρητικού, που δεν αναφέρει το όνομά του (υπονοεί τον βασιλιά Αστέριο) και της Ευρώπης, πριγκίπισσας της Φοινίκης και αδελφός όχι του Ραδάμανθυ, αλλά του Σαρπηδόνα, ο οποίος συνεπλάκη με το Μίνωα για το ποιος θα πάρει τη βασιλεία και ηττηθείς πήρε τους στασιαστές του και πήγαν στη Μίλητο της Μ. Ασίας.

Σύμφωνα όμως πάλι με τον Όμηρο, ο Σαρπηδόνας ήταν γιος του Δία και της Λαοδάμειας, κόρης του Βελλεροφόντη, του ήρωα και ηγεμόνα της Λυκίας: «Τρία παιδιά απ' αυτήν ανάστησε μετά ο Βελλεροφόντης, τον Ίσαντρο και τον Ιππόλοχο, στερνά τη Λαοδάμεια. Μαζί της πλάγιασε ο βαθύγνωμος ο Δίας, κι η Λαοδάμεια το χαλκαρματωμένο γέννησε ισόθεο Σαρπηδόνα» (Ιλιάδα Ζ 199 – 200).



 ellinikoarxeio

www.anexigita.com

διάβασε κι άλλο

Δημοσιεύτηκε στις κατηγορίες Ευρώπη, μυθολογία

Οι άθλοι του Ηρακλή για μνημείο της UNESCO

Σε διεθνές επιστημονικό συνέδριο με θέμα "Ηρακλής και Άργος" που πραγματοποίησε ο δήμος Άργους - Μυκηνών σε συνεργασία με τον Όμιλο UNESCO Πειραιώς και ...Νήσων το Σαββατοκύριακο οι επιστήμονες υποστήριξαν ότι οι άθλοι του Ηρακλή θα μπορούσαν να αποτελέσουν μέρος της πολιτιστικής κληρονομιάς ολόκληρης της ανθρωπότητας.

Σκοπός του συνεδρίου που φιλοξενήθηκε στο Εργατικό Κέντρο Άργους ήταν να αναδειχθεί η σχέση του αρχαίου μύθου του Ηρακλή με την πόλη του Άργους, αλλά και να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις ώστε οι μύθοι να ενταχθούν στον ειδικό κατάλογο της UNESCO, για τα μνημεία προφορικής και άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς της Ανθρωπότητας.

Παράλληλα με τις εργασίες του συνεδρίου λειτούργησε έκθεση εικαστικών με θέμα τον Ηρακλή, ενώ έγιναν τιμητικές βραβεύσεις και απονεμήθηκαν έπαινοι και μετάλλια για ειδικές διακρίσεις του δήμου Άργους- Μυκηνών.

Ειδικότερα, με το μετάλλιο του Αστέρα τιμήθηκε από τον δήμο Άργους ο Κωνσταντίνος Γιαννόπουλος για τη συγγραφή του επίσημου ύμνου του Άργους, "Άργος εσύ", και ο Μάνος Διαμαντής για τη μελοποίησή του.

Το Μετάλλιο του Σταυρού απονεμήθηκε στην ομάδα Handball του Διομήδη για την κατάκτηση του Πανευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Challenge Cup 2012, ο Κωσταντίνος Χατζηγιαννάκης και ο Σταύρος Δωρικός τιμήθηκαν για τη συγγραφή του βιβλίου "ΑΡΓΟΣ ΚΛΥΤΟΝ, ΦΟΡΟΝΕΩΣ ΑΣΤΥ ΚΑΙ ΠΕΛΑΣΓΟΥ ΠΑΛΑΙΧΘΟΝΟΣ ΓΕΝΕΤΕΙΡΑ" και ο Ιωάννης Μαρωνίτης, πρόεδρος του Ομίλου για την UNESCO Νομού Πειραιώς και Νήσων.
erroso.blogspot.comwww.anexigita.com

διάβασε κι άλλο

Δημοσιεύτηκε στις κατηγορίες Αρχαία Ελλάδα, Ηρακλής, μυθολογία