Όταν η Γη κουνήθηκε συθέμελα και ο ουρανός έγινε κόκκινος.

Όταν η Γη κουνήθηκε συθέμελα και ο ουρανός έγινε κόκκινος.

Ο ουρανός γίνεται κόκκινος και καυτός. Σύννεφα σκόνης καλύπτουν την ατμόσφαιρα. Οι θάλασσες και οι ωκεανοί κοχλάζουν. Ολόκληρη η Γη, απ” άκρη σ” άκρη, τρέμει συθέμελα, για μισή ώρα. Τσουνάμι βιβλικών διαστάσεων σαρώνουν την επιφάνεια. Πετρώματα εξατμίζονται και περικυκλώνουν την υδρόγειο, συμπυκνωμένα σε υγρά σταγονίδια, πριν σταθεροποιηθούν και πέσουν ξανά προς τα κάτω. Δεν είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Είναι η καθημερινότητα του πλανήτη μας, πριν από 3 με 4 δισεκατομμύρια χρόνια.



Τότε, η Γη βίωνε μία ταραγμένη εποχή. Οι ειδικοί την αποκαλούν περίοδο του Ύστερου Βαρύ Βομβαρδισμού. Μία περίοδος που, κυριολεκτικά, στον πλανήτη, έβρεχε αστεροειδείς, συχνά, τεράστιου μεγέθους. Και, αν και πολλές από τις περιοχές που προσγειώθηκαν αυτοί οι αστεροειδείς χάθηκαν – είτε λόγω της διάβρωσης, είτε λόγω της κίνησης του φλοιού της Γης, είτε λόγω άλλων δυνάμεων, καθώς ο πλανήτης εξελίχθηκε – οι γεωλόγοι έχουν βρει αρκετά σημεία όπου, ακόμα, απαντώνται αποδείξεις των συγκρούσεων.

Ένα από αυτά βρίσκεται στη Νότια Αφρική και είναι γνωστό ως “ζώνη νεφρίτη Barberton”. Συγκεκριμένα, πριν από μία δεκαετία, ο Donald Lowe, γεωλόγος του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ, παρατήρησε, εκεί, γεωλογικούς σχηματισμούς, οι οποίοι θεώρησε ότι δημιουργήθηκαν από τη πτώση ενός αστεροειδή. Και τώρα, δέκα χρόνια μετά, νέα έρευνα, στην οποία συμμετείχε και ο ίδιος, υπολογίζει πόσο μεγάλος ήταν ο εν λόγω αστεροειδής και ποιες επιπτώσεις είχε για τον πλανήτη η σύγκρουση μαζί του.

Η νέα δουλειά, η οποία έχει γίνει δεκτή για δημοσίευση στο επιστημονικό περιοδικό Geochemistry, Geophysics, Geosystems της Αμερικάνικης Γεωλογικής Ένωσης (AGU), αποκαλύπτει τη δύναμη και την κλίμακα του τρομακτικού γεγονότος, που πιστεύεται ότι συνέβηκε πριν από 3,26 δισεκατομμύρια χρόνια. Η μελέτη σηματοδοτεί την πρώτη φορά που επιστήμονες χαρτογραφούν, με αυτόν τον τρόπο, μία σύγκρουση που έγινε κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης περιόδου στην ιστορία εξέλιξης της Γης.

Αστεροειδής γίγαντας κατέστρεψε τα πάντα στον διάβα του

Τα συμπεράσματα στα οποία καταλήγει η έρευνα είναι, ομολογουμένως, εντυπωσιακά. Όπως δήλωσε ο Lowe, σε δελτίο τύπου της AGU, “γνωρίζαμε ότι ήταν μεγάλος [σ.σ. ο αστεροειδής], αλλά δεν ξέραμε πόσο”. Τελικά, σύμφωνα με τα ευρήματα, τη Γη χτύπησε ένας αστεροειδής, σχεδόν, 8 φορές το μέγεθος της Αθήνας, και 3 με 5 φορές μεγαλύτερος από τον βράχο που θεωρείται ότι εξαφάνισε τους δεινόσαυρους. Η σύγκρουση δημιούργησε κρατήρα με διάμετρο 500 χιλιόμετρα – περίπου, όση και η απόσταση μεταξύ Αθήνας – Θεσσαλονίκης!

Ο τεράστιος αστεροειδής πιστεύεται ότι συγκρούστηκε με τη Γη με ταχύτητα 20 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο. Το τράνταγμα, μεγαλύτερο από έναν σεισμό μεγέθους 10,8 στην κλίμακα Ρίχτερ, πυροδότησε σεισμικά κύματα, τα οποία ταξίδεψαν για εκατοντάδες χιλιόμετρα, διαλύοντας πετρώματα και πυροδοτώντας και άλλους μεγάλους σεισμούς. Τσουνάμι, κατά πολύ μεγαλύτερα από εκείνα που έχουν προκαλέσει πρόσφατοι σεισμοί, σάρωσαν τους ωκεανούς, που εκείνη την περίοδο κάλυπταν το μεγαλύτερο μέρος της γήινης επιφάνειας.

Η σύγκρουση δεν μπορεί παρά να ήταν καταστροφική, για το περιβάλλον της επιφάνειας. Για να αντιληφθούμε το μέγεθος και τις επιπτώσεις της ζημιάς, αρκεί να αναλογιστούμε ότι ο μικρότερος αστεροειδής που θεωρούμε ότι εξαφάνισε τους δεινόσαυρους, υπολογίζουμε να απελευθέρωσε ενέργεια ένα δισεκατομμύριο φορές ισχυρότερη από τις ατομικές βόμβες που ισοπέδωσαν Χιροσίμα και Ναγκασάκι! Η ενέργεια που, λογικά, θα απελευθέρωσε η αρχαία σύγκρουση που αποκαλύπτεται τώρα, μάλλον, δύσκολα γίνεται αντιληπτή.

Πρακτικές εφαρμογές της μελέτης
Η ακριβής τοποθεσία της σύγκρουσης δεν μπορεί να υπολογιστεί με ακρίβεια. Σύμφωνα με τους συγγραφείς της μελέτης, πάντως, ο αστεροειδής πρέπει να έπεσε αρκετές χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τη ζώνη του Barberton, όπου βρέθηκαν τα σημάδια από τις συνέπειες της πτώσης. “Δεν μπορούμε να πάμε στις τοποθεσίες που έγιναν οι συγκρούσεις. Για να καταλάβουμε καλύτερα τα μεγέθη και τα αποτελέσματά τους, χρειαζόμαστε μελέτες σαν αυτή”, δήλωσε σχετικά ο Lowe, στο ίδιο δελτίο τύπου.

Τα ευρήματα της μελέτης έχουν σημαντικές εφαρμογές για την κατανόηση της πρώιμης Γης και του τρόπου που διαμορφώθηκε ο πλανήτης. Οι ειδικοί αναμένεται να χρησιμοποιήσουν τα νέα γεωλογικά στοιχεία, για να ενώσουν τα κομμάτια του παζλ της ιστορίας της Γης, κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης περιόδου. Η σύγκρουση μπορεί να διατάραξε τον φλοιό και το τεκτονικό σύστημα του πλανήτη, τα πρώτα χρόνια ύπαρξής του, οδηγώντας στη δημιουργία ενός νεότερου, σύμφωνα με τους συγγραφείς της μελέτης.

Η αναπαράσταση της σύγκρουσης του αστεροειδή μπορεί, ακόμη, να βοηθήσει τους επιστήμονες να καταλάβουν καλύτερα τις συνθήκες υπό τις οποίες εξελίχθηκε η πρώιμη ζωή στον πλανήτη. Πέρα από το να αλλάξει την ίδια τη Γη, η σύγκρουση, πιθανότατα, προκάλεσε περιβαλλοντικές αλλαγές που δεν αποκλείεται να οδήγησαν στην εξαφάνιση πολλών μικροσκοπικών οργανισμών που ζούσαν στον πλανήτη μας, επιτρέποντας σε άλλους οργανισμούς να εξελιχθούν.

http://ellinasasfalistis.blogspot.gr
www.anexigita.com

Αντέγραψε το άρθρο αυτό. Κάνε κλικ στο κουμπί για να επιλέξεις τον κώδικα και μετά δεξί κλικ και αντιγραφή.

<div class="separator" style="background-color: white; clear: both; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 19.59375px; text-align: center;"> Όταν η Γη κουνήθηκε συθέμελα και ο ουρανός έγινε κόκκινος.<br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhiKwk0k4VoC7FYBOk6hU7P7dT95uNT4suvFhLl7omeYEhTqoVhZhccefmb9RhL2E5L-iNYqys9pvReeTMkxRB_V8arMkQLzxHaHD9aETAojHMQp5RyMZZBjn8iSMStfPfFPRp0kCBjagk/s1600/9526222687844082090.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; color: red; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em; text-decoration: none;"><img border="0" height="146" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhiKwk0k4VoC7FYBOk6hU7P7dT95uNT4suvFhLl7omeYEhTqoVhZhccefmb9RhL2E5L-iNYqys9pvReeTMkxRB_V8arMkQLzxHaHD9aETAojHMQp5RyMZZBjn8iSMStfPfFPRp0kCBjagk/s1600/9526222687844082090.jpg" style="border: 0px solid rgb(192, 192, 192); padding-top: 4px;" width="320" /></a></div> <span style="background-color: white; color: #444444; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19.59375px;"><b>Ο ουρανός γίνεται κόκκινος και καυτός. Σύννεφα σκόνης καλύπτουν την ατμόσφαιρα. Οι θάλασσες και οι ωκεανοί κοχλάζουν.</b> Ολόκληρη η Γη, απ” άκρη σ” <a href="" name="more"></a>άκρη, τρέμει συθέμελα, για μισή ώρα. Τσουνάμι βιβλικών διαστάσεων σαρώνουν την επιφάνεια. Πετρώματα εξατμίζονται και περικυκλώνουν την υδρόγειο, συμπυκνωμένα σε υγρά σταγονίδια, πριν σταθεροποιηθούν και πέσουν ξανά προς τα κάτω. Δεν είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Είναι η καθημερινότητα του πλανήτη μας, πριν από 3 με 4 δισεκατομμύρια χρόνια.<br /> <br /> <img height="293" src="http://arouraios.gr/wp-content/uploads/2014/04/9526222687844082090.jpg" style="border: 0px solid rgb(192, 192, 192); padding-top: 4px;" width="640" /><br /> <br /> <b>Τότε, η Γη βίωνε μία ταραγμένη εποχή. Οι ειδικοί την αποκαλούν περίοδο του Ύστερου Βαρύ Βομβαρδισμού.</b> Μία περίοδος που, κυριολεκτικά, στον πλανήτη, έβρεχε αστεροειδείς, συχνά, τεράστιου μεγέθους. Και, αν και πολλές από τις περιοχές που προσγειώθηκαν αυτοί οι αστεροειδείς χάθηκαν – είτε λόγω της διάβρωσης, είτε λόγω της κίνησης του φλοιού της Γης, είτε λόγω άλλων δυνάμεων, καθώς ο πλανήτης εξελίχθηκε – οι γεωλόγοι έχουν βρει αρκετά σημεία όπου, ακόμα, απαντώνται αποδείξεις των συγκρούσεων.</span><div> <span style="background-color: white; color: #444444; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19.59375px;"><br /> <b>Ένα από αυτά βρίσκεται στη Νότια Αφρική και είναι γνωστό ως “ζώνη νεφρίτη Barberton”. </b>Συγκεκριμένα, πριν από μία δεκαετία, ο Donald Lowe, γεωλόγος του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ, παρατήρησε, εκεί, γεωλογικούς σχηματισμούς, οι οποίοι θεώρησε ότι δημιουργήθηκαν από τη πτώση ενός αστεροειδή<b>. Και τώρα, δέκα χρόνια μετά, νέα έρευνα, στην οποία συμμετείχε και ο ίδιος, υπολογίζει πόσο μεγάλος ήταν ο εν λόγω αστεροειδής και ποιες επιπτώσεις είχε για τον πλανήτη η σύγκρουση μαζί του.</b></span></div> <div> <span style="background-color: white; color: #444444; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19.59375px;"><b><br /> </b>Η νέα δουλειά, η οποία έχει γίνει δεκτή για <a href="http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1002/2014GC005229/abstract" style="color: #357798; text-decoration: none;">δημοσίευση</a> στο επιστημονικό περιοδικό Geochemistry, Geophysics, Geosystems της Αμερικάνικης Γεωλογικής Ένωσης (AGU), αποκαλύπτει τη δύναμη και την κλίμακα του τρομακτικού γεγονότος, που πιστεύεται ότι συνέβηκε πριν από 3,26 δισεκατομμύρια χρόνια. Η μελέτη σηματοδοτεί την πρώτη φορά που επιστήμονες χαρτογραφούν, με αυτόν τον τρόπο, μία σύγκρουση που έγινε κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης περιόδου στην ιστορία εξέλιξης της Γης.</span></div> <div> <span style="background-color: white; color: #444444; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19.59375px;"><br /> <span style="color: red;"><b>Αστεροειδής γίγαντας κατέστρεψε τα πάντα στον διάβα του</b></span></span></div> <div> <span style="background-color: white; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19.59375px;"><span style="color: #444444;">Τα συμπεράσματα στα οποία καταλήγει η έρευνα είναι, ομολογουμένως, εντυπωσιακά. Όπως δήλωσε ο Lowe, σε </span><a href="http://news.agu.org/press-release/scientists-reconstruct-ancient-impact-that-dwarfs-dinosaur-extinction-blast/" style="color: #357798; text-decoration: none;">δελτίο τύπου</a><span style="color: #444444;"> της AGU, “γνωρίζαμε ότι ήταν μεγάλος [σ.σ. ο αστεροειδής], αλλά δεν ξέραμε πόσο”. </span><b style="color: #444444;">Τελικά, σύμφωνα με τα ευρήματα, τη Γη χτύπησε ένας αστεροειδής, σχεδόν, 8 φορές το μέγεθος της Αθήνας, και 3 με 5 φορές μεγαλύτερος από τον βράχο που θεωρείται ότι εξαφάνισε τους δεινόσαυρους. Η σύγκρουση δημιούργησε κρατήρα με διάμετρο 500 χιλιόμετρα – περίπου, όση και η απόσταση μεταξύ Αθήνας – Θεσσαλονίκης!</b></span></div> <div> <span style="background-color: white; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19.59375px;"><span style="color: #444444;"><b><br /> </b>Ο τεράστιος αστεροειδής πιστεύεται ότι συγκρούστηκε με τη Γη με ταχύτητα 20 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο. Το τράνταγμα, μεγαλύτερο από έναν σεισμό μεγέθους 10,8 στην κλίμακα Ρίχτερ, πυροδότησε σεισμικά κύματα, τα οποία ταξίδεψαν για εκατοντάδες χιλιόμετρα, διαλύοντας πετρώματα και πυροδοτώντας και άλλους μεγάλους σεισμούς. Τσουνάμι, κατά πολύ μεγαλύτερα από εκείνα που έχουν προκαλέσει πρόσφατοι σεισμοί, σάρωσαν τους ωκεανούς, που εκείνη την περίοδο κάλυπταν το μεγαλύτερο μέρος της γήινης επιφάνειας.</span></span><div> <span style="background-color: white; color: #444444; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19.59375px;"><br /> Η σύγκρουση δεν μπορεί παρά να ήταν καταστροφική, για το περιβάλλον της επιφάνειας. Για να αντιληφθούμε το μέγεθος και τις επιπτώσεις της ζημιάς, αρκεί να αναλογιστούμε<b> ότι ο μικρότερος αστεροειδής που θεωρούμε ότι εξαφάνισε τους δεινόσαυρους, υπολογίζουμε να απελευθέρωσε ενέργεια ένα δισεκατομμύριο φορές ισχυρότερη από τις ατομικές βόμβες που ισοπέδωσαν Χιροσίμα και Ναγκασάκι!</b> Η ενέργεια που, λογικά, θα απελευθέρωσε η αρχαία σύγκρουση που αποκαλύπτεται τώρα, μάλλον, δύσκολα γίνεται αντιληπτή.</span></div> <div> <span style="background-color: white; color: #444444; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19.59375px;"><br /> <span style="color: red;"><b>Πρακτικές εφαρμογές της μελέτης</b></span><br /> Η ακριβής τοποθεσία της σύγκρουσης δεν μπορεί να υπολογιστεί με ακρίβεια. Σύμφωνα με τους συγγραφείς της μελέτης, πάντως, ο αστεροειδής πρέπει να έπεσε αρκετές χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τη ζώνη του Barberton, όπου βρέθηκαν τα σημάδια από τις συνέπειες της πτώσης. <b>“Δεν μπορούμε να πάμε στις τοποθεσίες που έγιναν οι συγκρούσεις. Για να καταλάβουμε καλύτερα τα μεγέθη και τα αποτελέσματά τους, χρειαζόμαστε μελέτες σαν αυτή”</b>, δήλωσε σχετικά ο Lowe, στο ίδιο δελτίο τύπου.</span></div> <div> <span style="background-color: white; color: #444444; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19.59375px;"><br /> Τα ευρήματα της μελέτης έχουν σημαντικές εφαρμογές για την κατανόηση της πρώιμης Γης και του τρόπου που διαμορφώθηκε ο πλανήτης. Οι ειδικοί αναμένεται να χρησιμοποιήσουν τα νέα γεωλογικά στοιχεία, για να ενώσουν τα κομμάτια του παζλ της ιστορίας της Γης, κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης περιόδου. <b>Η σύγκρουση μπορεί να διατάραξε τον φλοιό και το τεκτονικό σύστημα του πλανήτη, τα πρώτα χρόνια ύπαρξής του, οδηγώντας στη δημιουργία ενός νεότερου, σύμφωνα με τους συγγραφείς της μελέτης.</b></span></div> <div> <span style="background-color: white; color: #444444; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19.59375px;"><b><br /> </b>Η αναπαράσταση της σύγκρουσης του αστεροειδή μπορεί, ακόμη, να βοηθήσει τους επιστήμονες να καταλάβουν καλύτερα τις συνθήκες υπό τις οποίες εξελίχθηκε η πρώιμη ζωή στον πλανήτη. Πέρα από το να αλλάξει την ίδια τη Γη, η σύγκρουση, πιθανότατα, προκάλεσε περιβαλλοντικές αλλαγές που δεν αποκλείεται να οδήγησαν στην εξαφάνιση πολλών μικροσκοπικών οργανισμών που ζούσαν στον πλανήτη μας, επιτρέποντας σε άλλους οργανισμούς να εξελιχθούν.</span><div> <span style="color: #444444; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="font-size: 14px; line-height: 19.59375px;"><br /> </span></span><a href="http://ellinasasfalistis.blogspot.gr/">http://ellinasasfalistis.blogspot.gr</a><br /> <span style="color: #0000ee; text-decoration: underline;">www.anexigita.com</span>

διάβασε κι άλλο

Δημοσιεύτηκε στις κατηγορίες αστεροειδής

Η ΝΑΣΑ θα θέσει αστεροειδή σε τροχιά γύρω από φεγγάρι.

Ο αστεροειδής θα πιαστεί με ένα είδος γιγάντιας σακούλας.

Γράφει ο ανεξήγητος παράξενος.
Η ιδέα της σύλληψης ενός αστεροειδούς φαίνεται απίστευτη αλλά η ΝΑΣΑ έδωσε στη δημοσιότητα ένα βίντεο για να δείξει ότι κάτι τέτοιο είναι εφικτό.(www.anexigita.com)Το όλο εγχείρημα έχει την υποστήριξη του προέδρου Ομπάμα ,ο οποίος χαρακτηριστικά είπε ότι ο αστεροειδής θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σαν βάση εκτόξευσης για μελλοντικές αποστολές στον Άρη.

Η ΝΑΣΑ σκοπεύει να στείλει τους πρώτους αστροναύτες που θα προσεδαφιστούν πάνω σε έναν αστεροείδή το 2014.

Η ιδέα είναι απλή και περιλαμβάνει την αποστολή ενός μικρού σκάφους που θα πιάσει έναν μικρό αστεροειδή 5 με 7 μέτρων διάμετρο και θα τον φέρει κοντά στο φεγγάρι μας.

Όταν ο αστεροειδής μεταφερθεί αρκετά κοντά στο φεγγάρι ,θα τον αναλάβει το διαστημικό σκάφος Ορίωνας το οποίο θα τον θέσει σε τροχιά γύρω από το αυτό .Τότε θε μπορέσουν να ληφθούν δείγματα εδάφους και να μελετηθεί.(www.anexigita.com) Κατόπιν μπορεί να στηθεί πάνω σ'αυτόν βάση εκτοξεύσεων που θα λειτουργήσει ως ενδιάμεσος σταθμός για μελλοντικές αποστολές στον Άρη.Σύμφωνα με τη ΝΑΣΑ η απαιτούμενη τεχνολογία υπάρχει ήδη και το πρόγραμμα προβλέπεται να υλοποιηθεί το 2030.

Το σκάφος Ωρίωνας θα θέσει τον αστεροειδή σε τροχιά γύρω από το φεγγάρι.

Παράξενο πάντως είναι το γεγονός ότι δεν αναφέρεται καθόλου ως πιθανή μελλοντική βάση η Σελήνη και εγείρονται αρκετά ερωτήματα.Η Σελήνη βρίσκεται πολύ κοντά στη Γη για να στηθεί βάση.(www.anexigita.com) Η βαρύτητά της είναι μικρή,γεγονός που θα διευκόλυνε την προσγείωση και απογείωση οποιουδήποτε σκάφους.Γιατί δεν στήνεται η βάση στη Σελήνη και αντί γι´αυτό προτιμάται η πιο περίπλοκη και αβέβαιη και μάλιστα δια στόματος Ομπάμα αποστολή σύλληψης ενός αστεροειδούς και θέσης του σε τροχιά ανάμεσα στη Γη και το φεγγάρι;

Από το 1964 που ο άνθρωπος πήγε στο φεγγάρι δεν ξαναγύρισε εκεί και από ότι φαίνεται δεν σκοπεύει.Γιατί όμως;Τί υπάρχει στο φεγγάρι και δεν μπορούμε να ξαναπάμε;Μήπως υπάρχει κάποιος άλλος εκεί ,ένας εξωγήινος πολιτισμός που μας το απαγορεύει ή μήπως απλά δεν πήγαμε εκεί ποτέ και δεν μπορούμε να πάμε,λόγω των ζωνών υψηλότατης ραδιενέργειας που περιβάλλουν τη Γη;

Στα παρακάτω βίντεο της ΝΑΣΑ φαίνεται με ποιόν τρόπο θα συλληφθεί ο αστεροειδής και θα τεθεί σε τροχιά γύρω από το φεγγάρι.


www.anexigita.com

διάβασε κι άλλο

Δημοσιεύτηκε στις κατηγορίες Άρης, αστεροειδής, γη, εξωγήινοι, ΝΑΣΑ, Ομπάμα, σελήνη, συνωμοσίες, τα άρθρα μας, φεγγάρι

Διαστημική απειλή

© Φωτογραφία:  Flickr.com/asteroid

Προς τη Γη κατευθύνεται ο γιγαντιαίος αστεροειδής Apophis είναι, η σύγκρουση του οποίου με τον πλανήτη μας θεωρητικά είναι πιθανή το 2036. Αν αυτό συμβεί, τότε οι συνέπειες μπορεί να είναι καταστροφικές. Ο Apophis θα προκαλέσει μεγαλύτερες καταστροφές από ότι ο μετεωρίτης της Tunguska στη Σιβηρία. Αυτή τη γνώμη εξέφρασε ο αναπληρωτής διευθυντής της Ρωσικής Διαστημικής Υπηρεσίας (Ροσκόσμος) Βιτάλι Νταβίντοφ:

Εάν θα υπάρξει σύγκρουση της Γης και του Apophis ή όχι, θα γίνει γνωστό με ακρίβεια το 2029. Τότε ο αστεροειδής, ο οποίος επίσης περιστρέφεται γύρω από τον Ήλιο, θα πλησιάσει τον πλανήτη μας σε πολύ μικρή απόσταση, περίπου 30 χιλιάδες χιλιόμετρα. Για τους ανθρώπους ο μέγιστος κίνδυνος από αυτήν την προσέγγιση θα είναι οι διακοπές στις τηλεοπτικές μεταδόσεις, γιατί ακριβώς σε τέτοια απόσταση από τη Γη βρίσκονται οι γεωστατικοί δορυφόροι. Ωστόσο μπαίνοντας στο πεδίο βαρύτητας της Γης, ο Apophis μπορεί να αλλάξει την τροχιά του και μετά από επτά χρόνια, όταν θα γίνει η επόμενη προσέγγιση, μπορεί να συμβεί η καταστροφή, προειδοποιεί ο ειδικός στις διαστημικές απειλές του Ινστιτούτου Αστρονομίας της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών Σεργκέι Nαρογένκοφ:

Το μέγεθος του αστεροειδούς «Αpophis» εκτιμάται σήμερα ότι είναι περίπου 230-300 μέτρα. Κατά την πτώση ενός παρόμοιου ουράνιου σώματος στη Γη θα προκληθεί καταστροφή περιφερειακής κλίμακας. Όταν πέφτει σε μια σκληρή επιφάνεια ο αστεροειδής μπορεί να επιφέρει καταστροφές σε απόσταση έως και 100 χιλιομέτρων από το σημείο της πτώσης. Επιπλέον, βέβαια, είναι οι σεισμοί έως επτά βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ. Αν ο Apophis πέσει στο νερό, τότε θα προκληθεί τσουνάμι.

Οι ειδικοί ήδη από τώρα ασχολήθηκαν με το ζήτημα πώς να απομακρυνθεί από τους ανθρώπους η απειλή του Apophis. Οι επιλογές είναι πολλές. Μπορεί να βαφτεί η μία πλευρά του αστεροειδή με λευκό χρώμα. Το λευκό χρώμα αντανακλά το φως, επομένως οι ακτίνες του ήλιου θα ζεσταίνουν ανισομερώς την επιφάνεια του Apophis, πράγμα που σε τελική ανάλυση θα αλλάξει την τροχιά της πτήσης του. Μπορεί επίσης να ανατιναχθεί ο αστεροειδής. Όμως και εδώ υπάρχει ο κίνδυνος τα μικρά κομμάτια του, σαν οβίδες, να διαπεράσουν την ατμόσφαιρα και οι συνέπειες για τη Γη να είναι ακόμη μεγαλύτερες. Η πιο ρεαλιστική εκδοχή είναι να τεθεί σε λειτουργία ένας «ελκυστήρας», το οποίο θα τραβήξει πίσω του τον αστεροειδή, θεωρεί ο Σεργκέι Nαρογένκοφ: 

Πρόκειται για ειδική συσκευή, η οποία τοποθετείται δίπλα στο ίδιο το σώμα του αστεροειδούς, η οποία προκαλεί μικρές διαταραχές στην τροχιά του. Κατευθύνοντας τη συσκευή, μπορείτε ελαφρώς να μετακινήσετε τον αστεροειδή, ώστε να αποφευχθούν οι επικίνδυνες τροχιές. Δηλαδή να φροντίσουμε ώστε ο αστεροειδής να περάσει το σημείο της σύγκρουσης με τη Γη, είτε λίγο νωρίτερα, είτε λίγο αργότερα.

Όμως το πρόγραμμα αυτό πρέπει ήδη να ξεκινήσει τώρα, γιατί για την υλοποίησή του θα απαιτηθεί χρόνος. Το 2029, όταν οι πιθανότητες σύγκρουσης της Γης και του Apophis θα εκτιμηθούν με μεγαλύτερη βεβαιότητα, θα είναι πολύ αργά να στείλουμε έναν «ελκυστήρα», προειδοποιεί ο επιστήμονας.

Πάντως δεν συμμερίζονται όλοι οι ειδικοί αυτήν την άποψη «πανικού». Το αντεπιστέλλον μέλος της Ρωσικής Ακαδημίας Κοσμοναυτικής Τσιολκόφσκι Γιούρι Kαράς πιστεύει ότι οι άνθρωποι απειλούνται από πιο ουσιαστικούς διαστημικούς κινδύνους.

 Γ.Καράς:

Σε απόσταση μερικών χιλιάδων ετών φωτός μακριά μας υπάρχει ένα δυαδικό άστρο, που περιστρέφεται γύρω από κάποιο κοινό κέντρο μάζας. Και υπάρχει η πιθανότητα ότι θα εκτοξεύσει μια δέσμη ακτίνων Χ. Εάν η δέσμη αυτή χτυπήσει τη Γη θα είναι σαν να κάνουμε ακτινογραφίες κάθε δευτερόλεπτο για αρκετά χρόνια. Πώς σας φαίνεται αυτή η προοπτική; Ο κίνδυνος μάλιστα είναι ρεαλιστικός και να προφυλαχθούμε από αυτόν είναι πολύ δύσκολο. Στο βαθμό, που απέχει αρκετές χιλιάδες έτη φωτός από εμάς, δεν μπορούμε να εργαστούμε προληπτικά.

Υπάρχει και μια τρίτη άποψη. Με παρόμοιες ιστορίες φρίκης μας τρομάζουν οι επιστήμονες για να επιτύχουν αύξηση της χρηματοδότησης του διαστημικού τομέα. Παρ’ όλ’ αυτά η πιθανότητα σύγκρουσης του Apophis με τη Γη αξιολογείται αυτή τη στιγμή ως μία στις 250 χιλιάδες. Δεν είναι και το πιθανότερο πράγμα που θα συμβεί.

πηγή

διάβασε κι άλλο

Δημοσιεύτηκε στις κατηγορίες αστεροειδής